Atenolol versartartartan u dzieci i młodych dorosłych z zespołem Marfana AD 9

Należą do nich bezpośrednie porównanie losartanu z beta-blokerem w naszym badaniu w porównaniu z terapią skojarzoną z samym beta-blokerem w innych badaniach, 22,23 podobne ciśnienia krwi w porównaniu do różnicowego obniżenia w grupach leczonych, 23 włączenie obu dzieci i młodych dorosłych w porównaniu z wyłącznie dorosłymi oraz wykluczenie pacjentów z wcześniejszą operacją aorty w porównaniu z włączeniem takich pacjentów. 23 W jednym badaniu z udziałem niewielkiej liczby uczestników, z których większość stanowili dzieci, włączyło się otwarty losartan i beta-bloker terapia zmniejszała częstość dylatacji aortalnej bardziej niż sama terapia beta-blokerem.22 Docelowe dawki podawanego beta-adrenolityku (maksymalna dawka, 150 mg na dobę u dorosłych i 2 mg na kilogram dziennie u dzieci) były mniejsze niż w naszym badaniu, a dokładne osiągnięte dawki nie zostały przedstawione.22 W przeciwieństwie do populacji pacjentów w retrospektywnym badaniu opisanym przez Brooke i wsp., 11, który wykazał znaczący korzystny wpływ ARB plus beta-blokery w porównaniu z poprzednią terapią wyłącznie z beta-blokerami, nasza populacja badana miała wyższy średni wiek, średni wynik a z korzenia aorty był niższy, a dawka beta-adrenolityku była wyższa.11 Inne próby leczenia u pacjentów z syndromem Marfana są obecnie w toku.24-28 Ta próba miała kilka ograniczeń. Po pierwsze, nie ocenialiśmy wpływu leczenia losartanem na TGF-.. Po drugie, wyników badań nie można uogólnić na osoby z zespołem Marfana, które mają skorygowaną powierzchnię ciała aortalnego z wynikiem 3,0 lub mniej. Po trzecie, moc statystyczna badania była ograniczona do wykrycia znaczących wyników w podgrupach i różnic w leczeniu w przypadku stosunkowo niskiego odsetka zdarzeń klinicznych. Po czwarte, pierwotny wynik został oceniony przez podstawowy personel laboratoryjny, który nie był świadomy przydzielonych zadań; jednak personel nadzorujący dostosowanie badania do leku był świadomy przypisań do leczenia, a niektórzy uczestnicy mogli odkryć ich przypisanie do leczenia na podstawie pojawienia się badanego leku. Wreszcie, dostrzegamy ograniczenia zastępczego punktu końcowego, ale uważamy, że próba z ciężkim klinicznym punktem końcowym jest niepraktyczna, biorąc pod uwagę rzadkość cięcia aortalnego lub potrzebę chirurgii aortalnej u młodych pacjentów.
Podsumowując, badanie to z udziałem dzieci i młodych osób dorosłych z zespołem Marfana i poszerzeniem korzenia aorty nie wykazało oczekiwanych korzyści losartanu w stosunku do atenololu. Tempo zmian wyniku z korzenia aorty w ciągu 3-letniego okresu nie różniło się istotnie między grupą z atenololem a losartanem.
[patrz też: hologramy els, kasetony świetlne, wzorcowanie mierników ]

Powiązane tematy z artykułem: hologramy els kasetony świetlne wzorcowanie mierników