Atenolol versartartartan u dzieci i młodych dorosłych z zespołem Marfana AD 8

163 zdarzenia, P = 0,03), ale wyniki nie różniły się istotnie, gdy analiza została ograniczona do poważnych zdarzeń niepożądanych (odpowiednio 5 zdarzeń i 2 zdarzenia, P = 0,25). Więcej informacji o zdarzeniach niepożądanych i objawach zgłaszanych przez pacjentów znajduje się w tabeli S9 w dodatkowym dodatku. Dyskusja
W tej randomizowanej próbie porównującej losartan z atenololem w dużej grupie dzieci i młodych dorosłych z zespołem Marfana i rozszerzonym korzeniem aorty, nie stwierdziliśmy istotnej różnicy w szybkości rozszerzania aorty i korzenia, zindeksowanej do powierzchni ciała, pomiędzy tymi dwoma grupami. grupy leczenia w ciągu 3 lat. Skutki leczenia tymi środkami również nie różniły się istotnie w zależności od wcześniej określonych podgrup, w tym od młodszych do starszych uczestników. Nie znaleźliśmy oczekiwanej przewagi terapii ARB nad terapią beta-blokerami. Jednakże znaleźliśmy niewielką, ale istotną różnicę na korzyść atenololu w odniesieniu do średnicy bezwzględnej i punktu z dla pierścienia aortalnego. Read more „Atenolol versartartartan u dzieci i młodych dorosłych z zespołem Marfana AD 8”

Atenolol versartartartan u dzieci i młodych dorosłych z zespołem Marfana AD 7

Młodszy wiek na początku badania był związany z większym spadkiem wyniku z kości aorty w czasie w grupie otrzymującej atenolol (P <0,001) oraz w grupie otrzymującej losartan (P = 0,002), bez istotnej różnicy między grupami leczonymi (P = 0,38 dla interakcji) (Tabela S4 w Uzupełniającym dodatku). Roczna zmiana wyniku a z korzenia aorty u dzieci i młodych dorosłych nie różniła się w zależności od przepisanej dawki (P = 0,51 dla interakcji w grupie przyjmującej atenolol; P = 0,78 dla interakcji w grupie otrzymującej losartan) (Tabela S5 w Dodatku Dodatek).
Średnie roczne tempo zmian bezwzględnej średnicy korzenia aorty było podobne w obu grupach leczenia (tabela 2 i wykres 2B). Wystąpiły niewielkie, ale znaczące różnice, które sprzyjały występowaniu atenololu w średniej rocznej zmianie średnicy bezwzględnej i punktacji z dla pierścienia aortalnego, ale nie było znaczących różnic w średnicy ani punkcie z aorty wstępującej (tab. 2). Wyniki analizy wtórnej wyniku a-a-korzeń a dane dotyczące wyników antropometrycznych przedstawiono w tabelach S6, S7 i S8 w dodatkowym dodatku.
Niekorzystne wyniki kliniczne
Rysunek 3. Read more „Atenolol versartartartan u dzieci i młodych dorosłych z zespołem Marfana AD 7”

Atenolol versartartartan u dzieci i młodych dorosłych z zespołem Marfana AD 6

Na podstawie ilości leków w butelkach zwrócono, oszacowaliśmy, że 71% uczestników wzięło co najmniej 80% dawki dozowanej (73% uczestników grupy atenololu i 69% w grupie losartanu, P = 0,30). Efekty ciśnienia krwi i częstości rytmu serca
Nie było znaczących różnic między obiema grupami leczenia w wyjściowym ciśnieniu krwi (tabela S3 w dodatkowym dodatku). Po 3 latach zaobserwowano niewielką, ale istotną różnicę w średnim ciśnieniu rozkurczowym (54 . 8 mm Hg w grupie przyjmującej atenolol w porównaniu z 56 . 8 mm Hg w grupie otrzymującej losartan, P = 0,04), ale nie stwierdzono istotnych różnic w skurczowym ciśnieniu. lub średnie ciśnienie krwi (tabela S3 w dodatkowym dodatku).
Zgodnie z oczekiwaniami, spoczynkowe i średnie 24-godzinne tętno były znacząco niższe podczas wszystkich wizyt w grupie atenololu niż w grupie otrzymującej losartan (tabela S3 w dodatkowym dodatku). Read more „Atenolol versartartartan u dzieci i młodych dorosłych z zespołem Marfana AD 6”

Atenolol versartartartan u dzieci i młodych dorosłych z zespołem Marfana AD 5

Zróżnicowany efekt leczenia według wcześniej określonych podgrup zidentyfikowano za pomocą testu interakcji (podgrupa według leczenia w czasie) w modelu regresji wzdłużnej dla wyników echokardiograficznych i antropometrycznych oraz w modelu regresji proporcjonalnych hazardów Coxa dla wyników klinicznych. Wyniki
Uczestnicy badania
Rysunek 1. Rysunek 1. Badanie przesiewowe, losowanie i obserwacja. Najczęstszym kryterium wykluczenia podczas przeglądu dokumentacji medycznej (71% przeanalizowanych zapisów) było wynik z mniejszej niż 3,0 średnicy zwoju aorty. Spośród 543 uczestników, którzy pozostali w badaniu, dane dotyczące pierwotnego punktu końcowego po 3 latach były dostępne dla wszystkich z wyjątkiem 11, którzy mieli niedopuszczalne lub brakujące echokardiogramy (5 uczestników w grupie otrzymującej atenolol i 6 w grupie losartanu). Ponadto 3 uczestników wycofało się późno z badania (2 uczestników w grupie z atenololem z powodu chirurgii korzenia aorty i z grupy losartan z powodu nieplanowanej ciąży); echokardiogramy uzyskane w czasie odstawienia dla tych 3 uczestników posłużyły jako 3-letnie pomiary, dające w sumie 535 uczestników z danymi dla pierwszorzędowego punktu końcowego na 3 lata (268 uczestników w grupie atenololu i 267 w grupie losartan) ). Read more „Atenolol versartartartan u dzieci i młodych dorosłych z zespołem Marfana AD 5”

Niższe w stosunku do górnej wartości progowej hemoglobiny dla transfuzji we wstrząsie szoku AD 3

W sumie 15 pacjentów spełniało dwa kryteria wykluczenia. Jeden pacjent został wykluczony natychmiast po randomizacji, gdy ustalono, że kryterium włączenia nie zostało spełnione, a 4 zostały wykluczone, ponieważ zgoda została wycofana podczas badania. Następnie 5 dodatkowych pacjentów poddano randomizacji, aby w celu uzyskania pełnej próbki. Wszyscy pacjenci, którzy wycofali się z badania na własną prośbę lub na prośbę zastępczą, zezwolili na wykorzystanie ich danych, ale 14 pacjentów lub surogatów w grupie z dolnym progiem (poziom hemoglobiny, mniejszy lub równy 7 g na decylitr) i 7 w grupie o wyższym progu (poziom hemoglobiny, mniejszy niż lub równy 9 g na decylitr) nie chciał dalszych zarejestrowanych danych, z wyjątkiem danych dotyczących śmiertelności, które uzyskano z rejestrów krajowych. Brakuje danych procesowych (oceny hemoglobiny i liczby transfuzji oraz tymczasowych zawieszeń protokołów i naruszeń protokołów) oraz niektórych wyników wtórnych dla tych pacjentów. Badanie przesiewowe pacjentów w wieku 18 lat i starszych, którzy przebywali na OIT, spełniło kryteria wstrząsu septycznego, 18 i miało stężenie hemoglobiny we krwi wynoszące 9 g na decylitr lub mniej, mierzone za pomocą ważnych badań w punkcie opieki ( patrz Dodatek Uzupełniający). Przyczyny wykluczenia niektórych pacjentów przedstawiono na rysunku i wymieniono w dodatkowym dodatku. Read more „Niższe w stosunku do górnej wartości progowej hemoglobiny dla transfuzji we wstrząsie szoku AD 3”

Niższe w stosunku do górnej wartości progowej hemoglobiny dla transfuzji we wstrząsie szoku AD 2

Biorąc pod uwagę brak danych dotyczących skuteczności, oprócz obaw związanych z bezpieczeństwem, przeprowadziliśmy badanie Transfusion Requirements in Septic Shock (TRISS), aby ocenić wpływ na śmiertelność leukoreduced transfuzji krwi na niższym w porównaniu do wyższego progu hemoglobiny wśród pacjentów z wstrząsem septycznym, który są na oddziale intensywnej terapii (ICU). Metody
Projekt testowy i nadzór
Po uzyskaniu zgody komisji etycznych i agencji ochrony danych, pacjenci w 32 ogólnych oddziałach intensywnej opieki medycznej w Danii, Szwecji, Norwegii i Finlandii przeszli badanie przesiewowe i randomizację między 3 grudnia 2011 r. A 26 grudnia 2013 r. Uzyskano pisemną świadomą zgodę od wszystkich pacjentów lub ich prawnych zastępców przed lub po rejestracji. We wszystkich przypadkach, jeśli to możliwe, uzyskano zgodę pacjenta. Jeżeli zgoda została wycofana lub nie została udzielona, poprosiliśmy pacjenta lub zastępcę o pozwolenie na kontynuowanie rejestracji danych próbnych i wykorzystanie tych danych w analizach. Protokół, zawierający szczegóły dotyczące prowadzenia badania i planu analizy statystycznej, został opublikowany wcześniej15 i jest dostępny wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie. Read more „Niższe w stosunku do górnej wartości progowej hemoglobiny dla transfuzji we wstrząsie szoku AD 2”

Wariant Amyloidogeniczny V122I Transthyretin u starszych Czarnych Amerykanów AD 4

Oceniono przeżycia w funkcji czasu z wizyty 1. Mediana okresu obserwacji wyniosła 21,5 roku (zakres międzykwartylowy, 17,1 do 22,5), dając 2334 osobolat między przewoźnikami i 70,519 osobolatami wśród osób nie będących przewoźnikami. Wśród nosicieli odnotowano 41 zgonów (33%, 1,76 zgonów na 100 osobolat) i 1382 zgony wśród osób nie będących nosicielami (37%, 1,96 zgonów na 100 osobolat) (współczynnik ryzyka stratygraficznej i płciowej wśród nosicieli, 0,99; % przedział ufności [CI], 0,73 do 1,36, P = 0,97) (rysunek 1A). Incydentalną niewydolność serca zaobserwowano u 32 ze 112 nosicieli (29%, 1,59 przypadków na 100 osobolat) i 698 z 3431 bez obciążenia (20%, 1,12 przypadków na 100 osobolat) (współczynnik uwarstwionej hazard, 1,47, 95% CI, 1,03 do 2,10; P = 0,04) (rysunek 1B). Chociaż nie zaobserwowaliśmy istotnej interakcji między statusem przewoźnika a płcią dla żadnego z punktów końcowych (P = 0,29 dla przeżycia i P = 0,87 dla wykluczenia niewydolności serca), współczynniki ryzyka dla zgonu i niewydolności serca wśród nosicieli w porównaniu z nie-nosicielami wynosiły 1,20. (95% CI, 0,77 do 1,86) i 1,54 (95% CI, 0,88 do 2,71) odpowiednio wśród mężczyzn i 0,84 (95% CI, 0,54 do 1,32) i 1,42 (95% CI, 0,89 do 2,26), odpowiednio, wśród kobiet (ryc. S2 w dodatku uzupełniającym). Read more „Wariant Amyloidogeniczny V122I Transthyretin u starszych Czarnych Amerykanów AD 4”

Wariant Amyloidogeniczny V122I Transthyretin u starszych Czarnych Amerykanów AD 3

Echokardiogramy wykazujące grubość ściany lewej komory ponad 12 mm1,18 zostały zbadane przez badacza, który nie był świadomy statusu nosiciela, aby zidentyfikować cechy sugerujące skrobiawicę serca, w tym ziarnisty musujący mięśnia sercowego komorowego, zwiększoną grubość zastawki przedsionkowo-komorowej lub przegrody międzyprzedsionkowej. i wysięk osierdziowy. Analiza statystyczna
Charakterystykę kliniczną uczestników badania ARIC oceniano w sposób opisany wcześniej.19,20 Stosując metodę regresji Coxa, oszacowaliśmy współczynniki ryzyka stratyfikacji zależne od wieku i płci w celu określenia związku między wariantem TTR a ryzykiem zgonu lub niewydolności serca. W podgrupie uczestników, którzy żyli i nie cierpieli na niewydolność serca w wieku 53 lat, oszacowaliśmy średni czas do zgonu i czas do niewydolności serca, do maksymalnie 30 lat. W analizach niewydolności serca wykluczono uczestników, u których wystąpiła powszechna niewydolność serca lub u których brakowało informacji o stanie niewydolności serca na początku badania. Zastosowaliśmy wiele imputacji, aby uwzględnić brakujące dane echokardiograficzne podczas wizyty 5 wśród żywych uczestników (patrz Dodatek Uzupełniający), a wśród uczestników, którzy zmarli przed wizytą 5, porównaliśmy dane echokardiograficzne przewoźników i osób nie będących nosicielami z wizyty 3. Ocenialiśmy, czy wiek starsze niż 80 lat lub o wieku 80 lat lub młodsze zmodyfikowały związek pomiędzy statusem przewoźnika a umieralnością. Read more „Wariant Amyloidogeniczny V122I Transthyretin u starszych Czarnych Amerykanów AD 3”

Wariant Amyloidogeniczny V122I Transthyretin u starszych Czarnych Amerykanów AD 2

Uzasadnienie badania, projekt i procedury zostały opublikowane wcześniej.10 Spośród 15 792 osób w wieku od 44 do 66 lat, które zostały rekrutowane w latach 1987-1989 z czterech społeczności w Stanach Zjednoczonych, 4266 (27%) zgłosiło się jako czarne. Wizyty kontrolne odbywały się co około 3 lata do 1998 r., A coroczne rozmowy telefoniczne przeprowadzano między wizytami. Ograniczoną liczbę strukturalnych i funkcjonalnych parametrów echokardiograficznych oceniano u czarnych uczestników podczas wizyty 3, która miała miejsce w latach 1993-1995. Uczestnicy wrócili do wizyty 5 w okresie od czerwca 2011 r. Do sierpnia 2013 r., Podczas której uzyskano szeroki zakres danych klinicznych, laboratoryjnych i echokardiograficznych. zostały uzyskane. Instytucjonalna komisja rewizyjna w każdym miejscu zatwierdziła badanie, a wszyscy uczestnicy wyrazili pisemną świadomą zgodę. Read more „Wariant Amyloidogeniczny V122I Transthyretin u starszych Czarnych Amerykanów AD 2”

Niższe w stosunku do górnej wartości progowej hemoglobiny dla transfuzji we wstrząsie szoku AD 6

Poziom hemoglobiny we krwi u pacjentów na OIT na początku i po Randomizacji. Wykresy przedstawiają średni dzienny najniższy poziom hemoglobiny we krwi w grupie z dolnym progiem i grupie z wyższym progiem. Wartości wyjściowe były najniższym poziomem hemoglobiny we krwi mierzonym w ciągu 24 godzin przed randomizacją. Dzień został zdefiniowany jako czas randomizacji do końca tego dnia i trwał mediana 15 godzin w grupie z dolnym progiem i 14 godzin w grupie z wyższym progiem. Paski I wskazują 25 i 75 percentyle. Mediana wartości najniższego stężenia hemoglobiny w ciągu 24 godzin przed randomizacją wynosiła 8,4 g na decylitr w obu grupach interwencyjnych. Po randomizacji dzienne najniższe stężenia hemoglobiny różniły się między dwiema grupami (P <0,001) (ryc. Read more „Niższe w stosunku do górnej wartości progowej hemoglobiny dla transfuzji we wstrząsie szoku AD 6”