Szczepionka przeciwko onkoproteinom HPV-16 w neoplazji nabłonka żylaków ad 5

Jednoczesną utratę HPV-16 z pierwotnych miejsc uszkodzenia obserwowano u czterech pacjentów, u których wystąpiła pełna odpowiedź (Tabela 3). Po 12 miesiącach obserwacji 15 z 19 pacjentów (79%, 95% CI, 54 do 94) miało obiektywną odpowiedź kliniczną: liczba pacjentów z pełną odpowiedzią wzrosła do 9 (47%, 95% CI, 24 do 71), częściową odpowiedź obserwowano u 6 pacjentów (32%, 95% CI, 13 do 57), a żadnej odpowiedzi nie stwierdzono u 3 pacjentów (16%, 95% CI, 3 do 40). Rak inwazyjny rozwinął się u jednego pacjenta (pacjent 2) po 6 miesiącach obserwacji. Jeden pacjent zmarł. Objawy łagodzenia objawów zgłaszało 12 pacjentów (63%, 95% CI, 38 do 84) (Tabela 3).
Wszyscy pacjenci z całkowitą odpowiedzią byli nadal wolni od choroby po 24 miesiącach obserwacji, podczas gdy mikroinwazja była obserwowana u jednego pacjenta z częściową odpowiedzią (Pacjent 23). Nowotwór rozwija się u dwóch innych pacjentów (pacjenci i 3) odpowiednio 3,5 i 2,5 roku po ostatnim szczepieniu.
Analiza post hoc średniej (. SD) wielkości zmiany na początku badania i wynik kliniczny po 12 miesiącach sugerowały, że średnio zmiany były mniejsze w grupie z pełną odpowiedzią niż w grupie bez odpowiedzi lub częściowej odpowiedzi (6,4). . 3,1 cm2 vs. 17,2 . 11 cm2, (P = 0,01).
Odpowiedzi immunologiczne
Tabela 4. Tabela 4. Szybkość odpowiedzi immunologicznej na stymulację z użyciem Onkoprotein HPV-16 E6, E7 lub obu, zgodnie z testem immunologicznym. Po otrzymaniu ostatniego szczepienia, 85% pacjentów miało krążące limfocyty T specyficzne dla HPV-16, które rozmnażały się po stymulacji E6, E7 lub obu. Proliferacji towarzyszyło wytwarzanie zarówno cytokin T pomocniczych typu (Th1), jak i T-pomocniczych typu 2 (Th2), głównie interferonu-. i interleukiny-5 (tabela 4) oraz, w mniejszym stopniu, czynnika martwicy nowotworów ., interleukina-4, interleukina-10 lub wszystkie te cytokiny. Ponadto 83% pacjentów miało odpowiedź limfocytów T przeciw HPV-16, co określono w teście ELISPOT z interferonem-.. Pewna wcześniejsza odporność komórek T HPV-16, która była specyficzna względem E6, specyficzna względem E7 lub obu, została wykryta u sześciu pacjentów (w tym u trzech pacjentów, u których wystąpiła pełna odpowiedź); odporność ta została wzmocniona przez szczepienie i zbiegła się z poprawą produkcji interferonu-.. Nie zaobserwowano żadnego zwiększenia dawki u jednego pacjenta i nie miała odpowiedzi immunologicznej na szczepionkę. Udało nam się pobrać próbki krwi od wielu pacjentów w okresie od do 2 lat po ostatnim szczepieniu. U 12 z 14 pacjentów nadal rozpoznawano silne reakcje proliferacyjne specyficzne dla HPV-16. Analizy PBMC po jednej rundzie stymulacji in vitro za pomocą wieloparametrowej cytometrii przepływowej ujawniły obecność komórek T CD4 + swoistych wobec HPV-16 swoistych dla szczepionki u wszystkich 20 pacjentów i komórek T CD8 + u 83% pacjentów. Odpowiedzi limfocytów T CD8 + występowały głównie przeciwko onkoproteinie HPV-16 E6 (tabela 4).
Rycina 2. Rycina 2. Odpowiedź immunologiczna przed i po szczepieniu. Odpowiedź immunologiczną analizowano w próbkach krwi pobranych od ośmiu pacjentów bez odpowiedzi klinicznej, siedmiu pacjentów z częściową odpowiedzią i pięciu pacjentów z pełną odpowiedzią, jak zaobserwowano po 3 miesiącach od ostatniego szczepienia. Panele A, B i C pokazują odpowiedź immunologiczną przed pierwszym szczepieniem i 2 tygodnie po ostatnim szczepieniu
[patrz też: kasetony świetlne, dygestorium, leczenie chrapania warszawa ]

Powiązane tematy z artykułem: dygestorium kasetony świetlne leczenie chrapania warszawa