Atenuowana funkcjonalna lacznosc w stanie spoczynkowym u pacjentów ze schizofrenia u dzieci i doroslych

Schizofrenia występująca u dzieci (COS) jest rzadką, ciężką postacią zaburzenia występującego u osób dorosłych (AOS). Nasze wcześniejsze badanie fMRI stanu spoczynku wykazało osłabioną funkcjonalną łączność w COS w porównaniu z kontrolami. Tutaj pytamy, czy pacjenci z COS i AOS oraz ich rodzeństwo wykazują podobne nieprawidłowości funkcjonalnej łączności. Zastosowano podejście oparte na danych z całego mózgu w celu oceny różnic funkcjonalnych w stanie spoczynkowym w COS (pacjenci / rodzeństwo / grupa kontrolna, n: 26/28/33) i AOS (n: 19/28/30). Read more „Atenuowana funkcjonalna lacznosc w stanie spoczynkowym u pacjentów ze schizofrenia u dzieci i doroslych”

Czy mozemy dokladnie zaklasyfikowac pacjentów ze schizofrenia do zdrowych osób z grupy kontrolnej za pomoca rezonansu magnetycznego i uczenia maszynowego? Badanie wielu metod i wielu zbiorów danych

Uczenie maszynowe jest potężnym narzędziem, które wcześniej było używane do klasyfikowania pacjentów ze schizofrenią (SZ) ze zdrowych kontroli (HC) za pomocą obrazów rezonansu magnetycznego. Każde badanie wykorzystuje jednak różne zestawy danych, algorytmy klasyfikacji i techniki walidacji. W tym miejscu dokonujemy krytycznej oceny dokładności metod uczenia maszynowego stosowanych w badaniach klasyfikacji SZ / HC, porównując trzy algorytmy uczenia maszynowego (regresja logistyczna [LR], maszyny wektora nośnego [SVM] i liniową analizę dyskryminacyjną [LDA]) na trzy niezależne zbiory danych (łącznie 435 osób) z wykorzystaniem dwóch oszacowań gęstości tkanki i grubości korowej (CT). Wydajność ocenia się, stosując 10-krotną walidację krzyżową, a także ustalony zestaw walidacji. Read more „Czy mozemy dokladnie zaklasyfikowac pacjentów ze schizofrenia do zdrowych osób z grupy kontrolnej za pomoca rezonansu magnetycznego i uczenia maszynowego? Badanie wielu metod i wielu zbiorów danych”

Wariant Amyloidogeniczny V122I Transthyretin u starszych Czarnych Amerykanów AD 2

Uzasadnienie badania, projekt i procedury zostały opublikowane wcześniej.10 Spośród 15 792 osób w wieku od 44 do 66 lat, które zostały rekrutowane w latach 1987-1989 z czterech społeczności w Stanach Zjednoczonych, 4266 (27%) zgłosiło się jako czarne. Wizyty kontrolne odbywały się co około 3 lata do 1998 r., A coroczne rozmowy telefoniczne przeprowadzano między wizytami. Ograniczoną liczbę strukturalnych i funkcjonalnych parametrów echokardiograficznych oceniano u czarnych uczestników podczas wizyty 3, która miała miejsce w latach 1993-1995. Uczestnicy wrócili do wizyty 5 w okresie od czerwca 2011 r. Do sierpnia 2013 r., Podczas której uzyskano szeroki zakres danych klinicznych, laboratoryjnych i echokardiograficznych. zostały uzyskane. Instytucjonalna komisja rewizyjna w każdym miejscu zatwierdziła badanie, a wszyscy uczestnicy wyrazili pisemną świadomą zgodę. Read more „Wariant Amyloidogeniczny V122I Transthyretin u starszych Czarnych Amerykanów AD 2”

Niższe w stosunku do górnej wartości progowej hemoglobiny dla transfuzji we wstrząsie szoku AD 5

W populacjach obejmujących cały protokół wykluczaliśmy pacjentów, u których wystąpił jeden lub więcej krwawień lub epizodów niedokrwiennych lub jedno lub więcej poważnych naruszeń protokołu (patrz Dodatek Uzupełniający) .22 W analizach podstawowych (w tym analiza pierwotnej miary wyniku) porównaliśmy dane między dwiema grupami za pomocą analizy regresji logistycznej dla pomiarów wyników binarnych z korektą dla zmiennych stratyfikacyjnych (miejsce badania i obecność lub brak aktywnego raka hematologicznego ), 23 i przekonwertowaliśmy ilorazy szans na względne ryzyko.24 Przeprowadziliśmy również nieskorygowane testy chi-kwadrat dla miar wyniku binarnego i testowanie rang Wilcoxona dla rang i danych porządkowych. Porównaliśmy wyniki pierwotne w populacjach obejmujących jeden protokół oraz w wcześniej określonych podgrupach zdefiniowanych w zależności od obecności lub braku przewlekłej choroby sercowo-naczyniowej (tj. Historii zawału mięśnia sercowego, historii stabilnej lub niestabilnej dławicy piersiowej, wcześniejszego leczenia azotanami, przezskórnego interwencja wieńcowa, pomostowanie tętnic wieńcowych lub niekonwencjonalne interwencje naczyniowe, jakakolwiek historia przewlekłej niewydolności serca [definiowana jako klasa III lub IV New York Heart Association] lub jakakolwiek historia zawału mózgu lub przemijające niedokrwienie mózgu), wiek 70 lat lub młodsi w porównaniu do osób w wieku powyżej 70 lat, a także Uproszczona ostra ocena fizjologiczna (SAPS) II powyżej 53 w porównaniu do 53 lub niższej wartości wyjściowej (z wynikiem obliczonym z 17 zmiennych i wahającym się od 0 do 163, przy czym wyższe wyniki wskazują na wyższą ostrość choroby ) i wykorzystali wiele analiz logistyczno-regresyjnych w populacji, która miała zamiar leczyć, aby skorygować różnice w predefiniowanych czynnikach ryzyka na linia podstawowa. Szczegóły dotyczące postępowania z brakującymi danymi podano w Dodatku Uzupełniającym. Wszystkie analizy wykonaliśmy przy użyciu oprogramowania SAS, wersja 9.3 (oprogramowanie SAS) i oprogramowania SPSS, wersja 17.0 (SPSS). Dwustronna wartość P mniejsza niż 0,05 została uznana za wskazującą na istotność statystyczną.
Wyniki
Populacja próbna
Tabela 1. Read more „Niższe w stosunku do górnej wartości progowej hemoglobiny dla transfuzji we wstrząsie szoku AD 5”

Niższe w stosunku do górnej wartości progowej hemoglobiny dla transfuzji we wstrząsie szoku AD 2

Biorąc pod uwagę brak danych dotyczących skuteczności, oprócz obaw związanych z bezpieczeństwem, przeprowadziliśmy badanie Transfusion Requirements in Septic Shock (TRISS), aby ocenić wpływ na śmiertelność leukoreduced transfuzji krwi na niższym w porównaniu do wyższego progu hemoglobiny wśród pacjentów z wstrząsem septycznym, który są na oddziale intensywnej terapii (ICU). Metody
Projekt testowy i nadzór
Po uzyskaniu zgody komisji etycznych i agencji ochrony danych, pacjenci w 32 ogólnych oddziałach intensywnej opieki medycznej w Danii, Szwecji, Norwegii i Finlandii przeszli badanie przesiewowe i randomizację w okresie od 3 grudnia 2011 r. Do 26 grudnia 2013 r. Uzyskano pisemną świadomą zgodę od wszystkich pacjentów lub ich prawnych zastępców przed lub po rejestracji. We wszystkich przypadkach, jeśli to możliwe, uzyskano zgodę pacjenta. Jeżeli zgoda została wycofana lub nie została udzielona, poprosiliśmy pacjenta lub zastępcę o pozwolenie na kontynuowanie rejestracji danych próbnych i wykorzystanie tych danych w analizach. Protokół, zawierający szczegóły dotyczące prowadzenia badania i planu analizy statystycznej, został opublikowany wcześniej15 i jest dostępny wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie. Read more „Niższe w stosunku do górnej wartości progowej hemoglobiny dla transfuzji we wstrząsie szoku AD 2”

Przygotowanie do grypy H1N1 2009

W 1743 r., Kiedy uznano, że choroba ma pochodzenie astralne, europejskie gazety donosiły o zaraźliwym wpływie (grypa we Włoszech), który był odwiedzany przez obywateli Rzymu. Dwieście lat później Wilson Smith wraz z kolegami wyizolował wirusa grypy A, jednego z członków rodziny ortomyksowirusów.1 Kluczowymi rezerwuarami wszystkich wirusów grypy A są migrujące ptaki wodne i sporadycznie inne zwierzęta, takie jak świnie i ludzie, są zainfekowani. Dalsza klasyfikacja wirusów grypy A opiera się na specyficznym kolistym wierzchołku wirusa hemaglutyniny i krzyku rozłączania neuraminidazy; ten ostatni jest odcinany, gdy nowo zainfekowane wirusy wyłaniają się z zainfekowanych komórek. Izolat Smitha był wariantem czynnika H1N1, który spowodował pandemię w latach 1918-1919, a potomstwo H1N1 utrzymywało się aż do pojawienia się pandemicznego szczepu grypy azjatyckiej (H2N2) w 1957 roku. Jednakże nowy szczep świńskiej grypy H1N1 pojawił się w 1976 roku, a warianty tego wirusa nadal krążą jako jeden ze szczepów sezonowych. Read more „Przygotowanie do grypy H1N1 2009”

Normalna spermatogeneza u mężczyzny ze zmutowanym hormonem luteinizującym ad 7

Ten region może tolerować zmiany konformacyjne.16 U samców myszy z niedoborem receptora hormonu luteinizującego, spermatogeneza przebiega do wydłużonego stadium spermatologicznego, a myszy są niepłodne. [21] Jednak obecnie istnieją znaczne różnice w hormonalnej regulacji spermatogenezy między naczelnymi a gryzoniami. Tak więc, aby uzyskać uzupełniające informacje na temat utrzymywania spermatogenezy u zdrowych mężczyzn poddawanych supresji gonadotropinowej, przeprowadzono badania na mężczyznach z zastosowaniem hormonalnych protokołów antykoncepcyjnych. Po podaniu testosteronu zarówno hormon luteinizujący, jak i hormon folikulotropowy są obniżone do minimalnych poziomów, hamując wytwarzanie testosteronu wewnątrznerkowego u tych mężczyzn.22,23 Poziomy testosteronu wewnątrzracyklicznego podobne do poziomów w surowicy (3,8 . 1,3 ng na mililitr [13,2 . Read more „Normalna spermatogeneza u mężczyzny ze zmutowanym hormonem luteinizującym ad 7”

Normalna spermatogeneza u mężczyzny ze zmutowanym hormonem luteinizującym ad 6

Immunoprecypitaty z lizatów komórkowych inkubowanych z przeciwciałem anty-V5, jak opisano wcześniej, 2 zawierały obie podjednostki, wskazując na występowanie heterodimeryzacji podjednostek alfa i beta (Figura 3B). Jednak immunoprecypitaty zawierały mniej zmutowanego hormonu luteinizującego beta niż typ dziki (stosunki w dwóch niezależnych eksperymentach, 1: 8 do 1:10). Cykliczna akumulacja AMP była znacząco obniżona w połączeniu ze zmutowanym hormonem luteinizującym w porównaniu z hormonem typu dzikiego (Figura 3C). Zakładając, że większość wydzielanego zmutowanego hormonu luteinizującego jest dimeryzowana, podobnie jak hormon luteinizujący typu dzikiego, średnia (. SD) funkcja resztkowa (mierzona w trzech niezależnych eksperymentach) zmutowanego hormonu wynosiła 0,73 . Read more „Normalna spermatogeneza u mężczyzny ze zmutowanym hormonem luteinizującym ad 6”

Peptydowy agonista receptora erytropoetyny do czystej Aplazji czerwonych krwinek ad 8

Czysta aplazja czerwonokrwinkowa pierwotnie pojawiła się u pacjenta po tym, jak tylko stosunkowo krótko podano epoetynę beta i darbepoetynę alfa razem. Przy wprowadzaniu do badania miano antytryptropoetyny-przeciwciała pacjenta było najwyżej obserwowane do tej pory – około 30 razy wyższe niż średnie miano u 208 pacjentów z czystą aplazją komórek czerwonych, których próbki oceniano w tym laboratorium (dane niepublikowane). Pacjent miał nefropatię IgA, ale oprócz aplazji czystych komórek czerwonych za pośrednictwem przeciwciał nie miał innych dowodów na chorobę o podłożu immunologicznym. Chociaż zmniejszona odpowiedź hemoglobiny była związana z obecnością przeciwciał neutralizujących, nie można wykluczyć innych czynników, a przyczyna niezwykłej odpowiedzi immunologicznej pacjenta na różne czynniki pobudzające erytropoezę jest nieznana. W badanym przez nas peptydowym agonistą receptora erytropoetyny część peptydową syntetyzuje się tradycyjną technologią w fazie stałej, a następnie sprzęga się ją z nowym łącznikiem łącznikowym dołączonym do cząsteczki glikolu polietylenowego o wysokiej masie cząsteczkowej w celu zwiększenia trwałości in vivo. Read more „Peptydowy agonista receptora erytropoetyny do czystej Aplazji czerwonych krwinek ad 8”

Peptydowy agonista receptora erytropoetyny do czystej Aplazji czerwonych krwinek ad 7

Jeden pacjent (pacjent 8) miał śmiertelne nawracające wydarzenie naczyniowe 4 miesiące po zaprzestaniu leczenia, a jeden (pacjent 10) miał dwa poważne zdarzenia, które wymagały interwencji (transfuzja krwi w celu leczenia ciężkiej niedokrwistości z powodu braku odpowiedzi na agonistę) . Pięciu pozostałych pacjentów miało poważne zdarzenia, które wymagały lub przedłużyły hospitalizację lub wymaganą interwencję, lub jedno i drugie: pacjent 2 cierpiał na gangrenę kończyn dolnych z powodu choroby tętnic obwodowych; Pacjent 5 miał optyczną neuropatię niedokrwienną i zapalenie wsierdzia i przeszedł operację w celu umieszczenia tętniczo-żylnego zastawki; Pacjent 7 miał trzepotanie przedsionków wymagające ablacji o wysokiej częstotliwości i tętniaka tętnicy udowej; Pacjent 11 miał gruźlicę, gruźlicę otrzewnową, pseudotętniak i obrzęk płuc; i Pacjent 12 miał zakażenie wirusem cytomegalii, nefropatię, leukopenię, zapalenie płuc i bakteriemię. Tabela 2 w Dodatku Uzupełniającym zawiera listę wszystkich zgłoszonych zdarzeń niepożądanych i identyfikuje te, które były poważne lub stopnia 3 lub wyższego w nasileniu. Dwóch pacjentów zostało wycofanych z badania po przeszczepieniu nerki, a ich dane zostały ocenzurowane odpowiednio po 3 miesiącach i 6 miesiącach.
Dyskusja
Badanie to pokazuje, że agonista receptora erytropoetyny na bazie syntetycznego peptydu może stymulować erytropoezę u pacjentów z czystą aplazją komórek czerwonych, która jest spowodowana obecnością przeciwciał antytrytropoetyny. Read more „Peptydowy agonista receptora erytropoetyny do czystej Aplazji czerwonych krwinek ad 7”