Niższe w stosunku do górnej wartości progowej hemoglobiny dla transfuzji we wstrząsie szoku AD 4

Drugorzędnymi miernikami końcowymi były zastosowanie wspomagania życia (zdefiniowanego jako zastosowanie wazopresora lub terapii inotropowej, wentylacji mechanicznej lub terapii nerkozastępczej) w dniach 5, 14 i 28 po randomizacji19; liczba pacjentów z poważnymi reakcjami niepożądanymi podczas pobytu na oddziale intensywnej terapii (reakcja alergiczna, hemoliza, ostre uszkodzenie płuc związane z transfuzją lub przeciążenie krążeniowe związane z transfuzją) (patrz Dodatek dodatkowy); liczba pacjentów z chorobą niedokrwienną podczas pobytu w OIOM, w tym niedokrwienie mózgu (zidentyfikowane na podstawie wyników obrazowania), ostre niedokrwienie mięśnia sercowego (określone objawami, objawy elektrokardiograficzne lub podwyższone poziomy biomarkerów powodujące interwencję), niedokrwienie jelit (jako obserwowany podczas badania endoskopowego lub zabiegu chirurgicznego) lub niedokrwienia kończyn (definiowane jako objawy kliniczne powodujące interwencję) (pełne definicje znajdują się w Dodatku uzupełniającym); odsetek dni żyjących bez leczenia wazopresyjnego lub inotropowego, wentylacji mechanicznej lub leczenia nerkozastępczego w ciągu 90 dni po randomizacji; oraz procent dni żyjących i poza szpitalem w ciągu 90 dni po randomizacji. Dane dotyczące wyników pomiarów zostały uzyskane przez śledczych TRISS lub ich delegatów z akt pacjentów i rejestrów krajowych i regionalnych przez cały 90-dniowy okres obserwacji. Analiza statystyczna
Wyliczyliśmy, że musielibyśmy zapisać 1000 pacjentów na badanie, aby mieć 80% mocy, aby wykazać śmiertelność po 90 dniach, która była o 9 punktów procentowych niższa w grupie o niższym progu niż w grupie z wyższym progiem, przy dwustronnej alfa. poziom 5%, zakładając śmiertelność w grupie z wyższym progiem 45% (oszacowanej na podstawie dwóch poprzednich kohort) .20,21 Oszacowana różnica 9 punktów procentowych pochodziła z 20% redukcji ryzyka względnego obserwowanego przy restrykcyjnym porównaniu strategia liberalnej transfuzji w podgrupie pacjentów z ciężką infekcją w badaniu Transfusion Requirements Critical Care (TRICC). Podczas naszego badania 5 pacjentów zostało wykluczonych po randomizacji (4 pacjentów nie zezwoliło na wykorzystanie ich danych, a nie mieć sepsę, która została zrealizowana natychmiast po randomizacji). W sumie 5 dodatkowych pacjentów poddano randomizacji, aby w celu uzyskania pełnej próbki (Rysunek 1).
Autor, który był statystykiem badania i który nie był świadomy zadań grupy badawczej, przeprowadził wszystkie analizy zgodnie z międzynarodową konferencją na temat wytycznych Harmonizacji dobrych praktyk klinicznych22 i plan analizy statystycznej.15 Przeprowadziliśmy podstawowe analizy w intencji do -obrót populacji, w której wzięli udział wszyscy pacjenci poddani randomizacji, z wyjątkiem tych, których dane zostały usunięte z bazy danych podczas badania (tj. Read more „Niższe w stosunku do górnej wartości progowej hemoglobiny dla transfuzji we wstrząsie szoku AD 4”

Niższe w stosunku do górnej wartości progowej hemoglobiny dla transfuzji we wstrząsie szoku AD 3

W sumie 15 pacjentów spełniało dwa kryteria wykluczenia. Jeden pacjent został wykluczony natychmiast po randomizacji, gdy ustalono, że kryterium włączenia nie zostało spełnione, a 4 zostały wykluczone, ponieważ zgoda została wycofana podczas badania. Następnie 5 dodatkowych pacjentów poddano randomizacji, aby w celu uzyskania pełnej próbki. Wszyscy pacjenci, którzy wycofali się z badania na własną prośbę lub na prośbę zastępczą, zezwolili na wykorzystanie ich danych, ale 14 pacjentów lub surogatów w grupie z dolnym progiem (poziom hemoglobiny, mniejszy lub równy 7 g na decylitr) i 7 w grupie o wyższym progu (poziom hemoglobiny, mniejszy niż lub równy 9 g na decylitr) nie chciał dalszych zarejestrowanych danych, z wyjątkiem danych dotyczących śmiertelności, które uzyskano z rejestrów krajowych. Brakuje danych procesowych (oceny hemoglobiny i liczby transfuzji oraz tymczasowych zawieszeń protokołów i naruszeń protokołów) oraz niektórych wyników wtórnych dla tych pacjentów. Przebadaliśmy pacjentów w wieku 18 lat i starszych, którzy przebywali na OIOM-ie, spełniając kryteria wstrząsu septycznego, 18 i mieli stężenie hemoglobiny we krwi wynoszące 9 g na decylitr lub mniej, mierzone za pomocą ważnych badań w punkcie opieki ( patrz Dodatek Uzupełniający). Przyczyny wykluczenia niektórych pacjentów przedstawiono na rysunku i wymieniono w dodatkowym dodatku. Read more „Niższe w stosunku do górnej wartości progowej hemoglobiny dla transfuzji we wstrząsie szoku AD 3”

Atenolol versartartartan u dzieci i młodych dorosłych z zespołem Marfana AD 5

Zróżnicowany efekt leczenia według wcześniej określonych podgrup zidentyfikowano za pomocą testu interakcji (podgrupa według leczenia w czasie) w modelu regresji wzdłużnej dla wyników echokardiograficznych i antropometrycznych oraz w modelu regresji proporcjonalnych hazardów Coxa dla wyników klinicznych. Wyniki
Uczestnicy badania
Rysunek 1. Rysunek 1. Badanie przesiewowe, losowanie i obserwacja. Najczęstszym kryterium wykluczenia podczas przeglądu dokumentacji medycznej (71% przeanalizowanych zapisów) było wynik z mniejszej niż 3,0 średnicy zwoju aorty. Spośród 543 uczestników, którzy pozostali w badaniu, dane dotyczące pierwotnego punktu końcowego po 3 latach były dostępne dla wszystkich z wyjątkiem 11, którzy mieli niedopuszczalne lub brakujące echokardiogramy (5 uczestników w grupie otrzymującej atenolol i 6 w grupie losartanu). Ponadto 3 uczestników wycofało się późno z badania (2 uczestników w grupie z atenololem z powodu chirurgii korzenia aorty i z grupy losartan z powodu nieplanowanej ciąży); echokardiogramy uzyskane w czasie odstawienia dla tych 3 uczestników posłużyły jako 3-letnie pomiary, dające w sumie 535 uczestników z danymi dla pierwszorzędowego punktu końcowego na 3 lata (268 uczestników w grupie atenololu i 267 w grupie losartan) ). Read more „Atenolol versartartartan u dzieci i młodych dorosłych z zespołem Marfana AD 5”

Atenolol versartartartan u dzieci i młodych dorosłych z zespołem Marfana

Rozwarstwienie korzenia aorty jest główną przyczyną zgonu w zespole Marfana. Badania sugerują, że w przypadku spowolnienia powiększania korzenia aortalnego losartan może być bardziej skuteczny niż beta-blokery, obecna standardowa terapia w większości ośrodków. Metody
Przeprowadziliśmy randomizowane badanie porównujące losartan z atenololem u dzieci i młodych osób dorosłych z zespołem Marfana. Pierwszorzędowym wynikiem była szybkość powiększenia korzenia aorty, wyrażona jako zmiana maksymalnego wyniku z punktu widzenia średnicy zwoju a indeksowanego do obszaru powierzchni ciała (zwanego wynikiem aorty-ko z) w okresie 3 lat. Drugorzędne wyniki obejmowały szybkość zmiany bezwzględnej średnicy korzenia aorty; szybkość zmian w niedomykalności zastawki aortalnej; czas do rozwarstwienia aorty, operację korzenia aorty lub śmierć; wzrost somatyczny; oraz częstość występowania zdarzeń niepożądanych.
Wyniki
Od stycznia 2007 r. Do lutego 2011 r. Read more „Atenolol versartartartan u dzieci i młodych dorosłych z zespołem Marfana”