Randomizowana, kontrolowana próba doustnego propranololu w naczyniaku niemowlęcym AD 9

Najczęstsze zdarzenia występuja w populacji noworodków (np. Zapalenie błony śluzowej nosa, gorączka i ząbkowanie) lub znane działania niepożądane propranololu (np. Biegunka, zaburzenia snu, zdarzenia potencjalnie związane z nadreaktywnością oskrzeli, i zimne dłonie i stopy). Większość zdarzeń została sklasyfikowana jako łagodna lub umiarkowana, z początkiem w ciągu 3 miesięcy po rozpoczęciu leczenia. Gdy rozpatrywano zdarzenia występujące tylko podczas leczenia propranololem (tj. Wykluczając zdarzenia, które wystąpiły podczas fazy placebo w 3-miesięcznych schematach podawania propranololu), dzieci otrzymujące dawkę 3 mg (w porównaniu z dawką mg) wydawały się mieć wyższe wartości. częstość występowania biegunki (22% w porównaniu do 14%) i zdarzeń potencjalnie związanych z nadreaktywnością oskrzeli (9% w porównaniu z 6%). Read more „Randomizowana, kontrolowana próba doustnego propranololu w naczyniaku niemowlęcym AD 9”

Atenolol versartartartan u dzieci i młodych dorosłych z zespołem Marfana AD 8

163 zdarzenia, P = 0,03), ale wyniki nie różniły się istotnie, gdy analiza została ograniczona do poważnych zdarzeń niepożądanych (odpowiednio 5 zdarzeń i 2 zdarzenia, P = 0,25). Więcej informacji o zdarzeniach niepożądanych i objawach zgłaszanych przez pacjentów znajduje się w tabeli S9 w dodatkowym dodatku. Dyskusja
W tej randomizowanej próbie porównującej losartan z atenololem w dużej grupie dzieci i młodych dorosłych z zespołem Marfana i rozszerzonym korzeniem aorty, nie stwierdziliśmy istotnej różnicy w szybkości rozszerzania aorty i korzenia, zindeksowanej do powierzchni ciała, pomiędzy tymi dwoma grupami. grupy leczenia w ciągu 3 lat. Skutki leczenia tymi środkami również nie różniły się istotnie w zależności od wcześniej określonych podgrup, w tym od młodszych do starszych uczestników. Nie znaleźliśmy oczekiwanej przewagi terapii ARB nad terapią beta-blokerami. Jednakże znaleźliśmy niewielką, ale istotną różnicę na korzyść atenololu w odniesieniu do średnicy bezwzględnej i punktu z dla pierścienia aortalnego. Read more „Atenolol versartartartan u dzieci i młodych dorosłych z zespołem Marfana AD 8”

Atenolol versartartartan u dzieci i młodych dorosłych z zespołem Marfana AD 6

Na podstawie ilości leków w butelkach zwrócono, oszacowaliśmy, że 71% uczestników wzięło co najmniej 80% dawki dozowanej (73% uczestników grupy atenololu i 69% w grupie losartanu, P = 0,30). Efekty ciśnienia krwi i częstości rytmu serca
Nie było znaczących różnic między obiema grupami leczenia w wyjściowym ciśnieniu krwi (tabela S3 w dodatkowym dodatku). Po 3 latach zaobserwowano niewielką, ale istotną różnicę w średnim ciśnieniu rozkurczowym (54 . 8 mm Hg w grupie przyjmującej atenolol w porównaniu z 56 . 8 mm Hg w grupie otrzymującej losartan, P = 0,04), ale nie stwierdzono istotnych różnic w skurczowym ciśnieniu. lub średnie ciśnienie krwi (tabela S3 w dodatkowym dodatku).
Zgodnie z oczekiwaniami, spoczynkowe i średnie 24-godzinne tętno były znacząco niższe podczas wszystkich wizyt w grupie atenololu niż w grupie otrzymującej losartan (tabela S3 w dodatkowym dodatku). Read more „Atenolol versartartartan u dzieci i młodych dorosłych z zespołem Marfana AD 6”

Niższe w stosunku do górnej wartości progowej hemoglobiny dla transfuzji we wstrząsie szoku AD 6

Poziom hemoglobiny we krwi u pacjentów na OIT na początku i po Randomizacji. Wykresy przedstawiają średni dzienny najniższy poziom hemoglobiny we krwi w grupie z dolnym progiem i grupie z wyższym progiem. Wartości wyjściowe były najniższym poziomem hemoglobiny we krwi mierzonym w ciągu 24 godzin przed randomizacją. Dzień został zdefiniowany jako czas randomizacji do końca tego dnia i trwał mediana 15 godzin w grupie z dolnym progiem i 14 godzin w grupie z wyższym progiem. Paski I wskazują 25 i 75 percentyle. Mediana wartości najniższego stężenia hemoglobiny w ciągu 24 godzin przed randomizacją wynosiła 8,4 g na decylitr w obu grupach interwencyjnych. Po randomizacji dzienne najniższe stężenia hemoglobiny różniły się między dwiema grupami (P <0,001) (ryc. Read more „Niższe w stosunku do górnej wartości progowej hemoglobiny dla transfuzji we wstrząsie szoku AD 6”

Niższe w stosunku do górnej wartości progowej hemoglobiny dla transfuzji we wstrząsie szoku AD 4

Drugorzędnymi miernikami końcowymi były zastosowanie wspomagania życia (zdefiniowanego jako zastosowanie wazopresora lub terapii inotropowej, wentylacji mechanicznej lub terapii nerkozastępczej) w dniach 5, 14 i 28 po randomizacji19; liczba pacjentów z poważnymi reakcjami niepożądanymi podczas pobytu na oddziale intensywnej terapii (reakcja alergiczna, hemoliza, ostre uszkodzenie płuc związane z transfuzją lub przeciążenie krążeniowe związane z transfuzją) (patrz Dodatek dodatkowy); liczba pacjentów z chorobą niedokrwienną podczas pobytu w OIOM, w tym niedokrwienie mózgu (identyfikowane na podstawie wyników obrazowania), ostre niedokrwienie mięśnia sercowego (określone objawami, objawy elektrokardiograficzne lub podwyższone poziomy biomarkerów powodujące interwencję), niedokrwienie jelit (jako obserwowany podczas badania endoskopowego lub zabiegu chirurgicznego) lub niedokrwienia kończyn (definiowane jako objawy kliniczne powodujące interwencję) (pełne definicje znajdują się w Dodatku uzupełniającym); odsetek dni żyjących bez leczenia wazopresyjnego lub inotropowego, wentylacji mechanicznej lub leczenia nerkozastępczego w ciągu 90 dni po randomizacji; oraz procent dni żyjących i poza szpitalem w ciągu 90 dni po randomizacji. Dane dotyczące wyników pomiarów zostały uzyskane przez śledczych TRISS lub ich delegatów z akt pacjentów oraz rejestrów krajowych i regionalnych przez cały 90-dniowy okres obserwacji. Analiza statystyczna
Wyliczyliśmy, że musielibyśmy zapisać 1000 pacjentów na badanie, aby mieć 80% mocy, aby wykazać śmiertelność po 90 dniach, która była o 9 punktów procentowych niższa w grupie o niższym progu niż w grupie z wyższym progiem, przy dwustronnej alfa. poziom 5%, zakładając śmiertelność w grupie z wyższym progiem 45% (oszacowanej na podstawie dwóch poprzednich kohort) .20,21 Oszacowana różnica 9 punktów procentowych pochodziła z 20% redukcji ryzyka względnego obserwowanego przy restrykcyjnym porównaniu strategia liberalnej transfuzji w podgrupie pacjentów z ciężką infekcją w badaniu Transfusion Requirements Critical Care (TRICC). Podczas naszego badania wykluczono 5 pacjentów po randomizacji (4 pacjentów nie zezwoliło na wykorzystanie ich danych, a nie mieć sepsę, która została zrealizowana natychmiast po randomizacji). W sumie 5 dodatkowych pacjentów poddano randomizacji, aby w celu uzyskania pełnej próbki (Rysunek 1).
Autor, który był statystykiem badania i który nie był świadomy zadań grupy badawczej, przeprowadził wszystkie analizy zgodnie z międzynarodową konferencją na temat wytycznych Harmonizacji dobrych praktyk klinicznych22 i plan analizy statystycznej.15 Przeprowadziliśmy podstawowe analizy w intencji do -obrót populacji, w której wzięli udział wszyscy pacjenci poddani randomizacji, z wyjątkiem tych, których dane zostały usunięte z bazy danych podczas badania (tj. Read more „Niższe w stosunku do górnej wartości progowej hemoglobiny dla transfuzji we wstrząsie szoku AD 4”

Zmiany patologiczne związane z wirusem H1N1 z 2009 roku

W dniach 23 kwietnia 2009 r. I 15 maja 2009 r. Przeprowadziliśmy 15 sekcji zwłok u pacjentów zmarłych, u których rozpoznano prawdopodobną grypę klinicznie lub makroskopowo. Małe próbki tkanki płucnej zostały pobrane i pobrane do analizy w Instytucie Diagnostyki Epidemiologicznej i Referencji w Mexico City. Pięć infekcji wirusem grypy pandemicznej A (H1N1) z 2009 roku zostało potwierdzonych za pomocą testu reakcji łańcuchowej polimerazy z odwrotną transkryptazą w czasie rzeczywistym, po tym, jak ustalono, że ci pacjenci byli seronegatywni pod względem wirusa grypy B, wirusa syncytialnego układu oddechowego. Read more „Zmiany patologiczne związane z wirusem H1N1 z 2009 roku”

Normalna spermatogeneza u mężczyzny ze zmutowanym hormonem luteinizującym ad 5

Analizę Western blot przeprowadzono na lizacie komórkowym (ścieżki do 3) i pożywce hodowlanej (ścieżki 4 do 6) ludzkich komórek zarodkowych nerek (HEK) 293T: komórki produkujące podjednostkę LH alfa i podjednostkę LH beta typu dzikiego (ścieżki 1). i 4), komórki produkujące podjednostkę LH alfa i zmutowaną podjednostkę LH beta (ścieżki 2 i 5) oraz komórki pozornie transfekowane (ścieżki 3 i 6). Przeciwciało anty-.-aktyna zostało użyte jako kontrola obciążenia (ścieżki do 3). Oddzielono identyczne objętości pożywki hodowlanej, zatężonej przez współczynnik około 20 dla LH beta dzikiego typu (linia 4) i około 400 dla zmutowanej LH beta (linia 5). LH beta dzikiego typu i zmutowaną LH beta poddano immunodetekcji za pomocą przeciwciało przeciw ludzkiej gonadotropinie . Read more „Normalna spermatogeneza u mężczyzny ze zmutowanym hormonem luteinizującym ad 5”

Normalna spermatogeneza u mężczyzny ze zmutowanym hormonem luteinizującym czesc 4

Ostatnie testy wykazały niewykrywalny poziom hormonu luteinizującego i niski poziom estradiolu oraz wysoki poziom hormonów folikulotropowych (Tabela 1). Brat, Temat IV-2 (ur. W 1967 r.), Był ojcem dwojga dzieci, a inna siostra, Temat IV-4 (ur. W 1975 r.), Miała normalny poziom hormonalny (Tabela 1). Jeszcze inna siostra, Temat IV-1 (ur. Read more „Normalna spermatogeneza u mężczyzny ze zmutowanym hormonem luteinizującym czesc 4”

Peptydowy agonista receptora erytropoetyny do czystej Aplazji czerwonych krwinek czesc 4

Początkowo poziom docelowy wynosił od 11 do 13 g na decylitr, ale został zmieniony na 11 do 12 g na decylitr na początku 2007 r. Po opublikowaniu wyników oceny ryzyka sercowo-naczyniowego z powodu wczesnego leczenia niedokrwistości za pomocą badania Epoetin Beta (CREATE; ClinicalTrials. numer gov, NCT00321919) 19 oraz korekta hemoglobiny i wyniki w badaniu niewydolności nerek (CHOIR, NCT00211120), 20 z których oba zostały zaprojektowane do badania korekcji niedokrwistości u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek, oraz zaktualizowane zalecenia dotyczące wyników leczenia chorób nerek Inicjatywa jakościowa fundacji National Kidney Foundation Pacjenci musieli udać się do ośrodka badań w kraju zamieszkania w celu regularnego monitorowania i otrzymania agonisty. Zliczanie hemoglobiny i retikulocytów wykonywano co tydzień, a próbki uzyskiwano co miesiąc w celu wykonania testów czynności wątroby oraz pomiaru poziomu mocznika i elektrolitów oraz poziomów przeciwciał antytryptropoetynowych i antagonistycznych.
Test przeciwciała przeciw protagoniście przeprowadzono w laboratoriach Affymax (Palo Alto, CA) i opracowaniu produktu farmaceutycznego (Richmond, VA) z zastosowaniem testu immunoenzymatycznego z enzymem, o czułości 225 do 300 ng na mililitr.13, 18 Przeciwciała neutralizujące agonistę wykrywano za pomocą testu proliferacji komórkowej. Read more „Peptydowy agonista receptora erytropoetyny do czystej Aplazji czerwonych krwinek czesc 4”

Peptydowy agonista receptora erytropoetyny do czystej Aplazji czerwonych krwinek ad

Zmniejszenie stosowania podskórnej drogi podawania i modyfikacja tego preparatu epoetyny alfa były związane z gwałtownym spadkiem częstości aplazji komórek czerwonych zależnej od przeciwciał, ale ta komplikacja utrzymywała się na niskim poziomie i była zgłaszano w przypadku większości obecnie dostępnych czynników stymulujących erytropoezę. 6 Aby zmniejszyć ryzyko powstawania przeciwciał, w listopadzie 2005 r. producenci środków stymulujących erytropoezę zalecili dożylne podawanie wszystkich takich produktów licencjonowanych w Stanach Zjednoczonych wśród pacjentów poddawanych hemodializom, nawet chociaż wstrzyknięcie podskórne, w porównaniu z podawaniem dożylnym, wymaga mniejszych dawek epoetyny, aby osiągnąć ten sam poziom hemoglobiny. Czysta aplazja czerwonokrwinkowa spowodowana obecnością przeciwciał antytrytropetynowych rzadko ogranicza się samoistnie, a postępowanie z tym stanem było problematyczne.9 Leczenie środkami immunosupresyjnymi w niektórych przypadkach wyleczyło 9, ale reaktywność epoetyn lub darbepoetyny alfa może ponownie – wywoływać tworzenie przeciwciał.10 Reakcje anafilaktyczne po wielokrotnych wstrzyknięciach epoetyny lub darbepoetyny alfa zgłaszano u pacjenta z czystą aplazją komórek czerwonych.
Obserwacja, że peptyd może działać jako agonista receptora erytropoetyny, a tym samym stymulować erytropoezę, została zgłoszona w 1996 r., Ale oryginalny peptyd (EMP-1) nie został opracowany jako środek terapeutyczny. Read more „Peptydowy agonista receptora erytropoetyny do czystej Aplazji czerwonych krwinek ad”