Srodkowa czesc sklepienia jamy nosowej

Szerokość dna zależna jest od rozległości zatok szczękowych. Gdy zatoka jest wąska, dolny przewód może być stosunkowo szeroki i odwrotnie. W płaszczyźnie strzałkowej dno jamy nosowej jest poziome, a tylko brzuszny brzeg jest zagięty ku górze i zwęża ujście. Dlatego też dno jamy nosowej znajduje się niżej niż brzeg nozdrzy. Środkowa część sklepienia jamy nosowej jest utworzona przez blaszkę sitową kości sitowej (lamina cribrosa ossis ethmoldalis ). Read more „Srodkowa czesc sklepienia jamy nosowej”

Live From The Field

Punkt trzustkowy Desjardinsa (punktum pancreaticum Desjardinsi) znajduje się na odległości 5-7 cm powyżej pępka na Unii łączącej pępek ze szczytem prawej okolicy pachowej przy prawej górnej kończynie opuszczonej wzdłuż ciała. Ciało i ogon trzustki leżą w lewo od pola trzustkowego i od punktu trzustkowego Desjardinsa. Obydwa rzuty nie zawsze są dokładne, mają bowiem za punkt wyjścia pępek, który nie jest punktem stałym na powierzchni brzucha. Zwłaszcza znacznie przemieszczony bywa pępek u osób wychudzonych, przedtem dobrze odżywionych, u wieloródek, u osób z opadnięciem trzewi i u osób ze znacznym otłuszczeniem powłok brzusznych. Badanie okolicy trzustki oglądaniem, obmacywaniem i opukiwaniem zna za zadanie stwierdzić : 1) czy nie ma jej wypuklenia, zależnego od guzów trzustki; wypuklenie stwierdza się czasami już oglądaniem, przy czym niekiedy, ono wyraźnie tętni, jeżeli guz jest usadowiony w trzustce w miejscu skrzyżowania z tętnicą główną brzuszną; 2) czy nie ma miejscowego napięcia powłok brzusznych, jak to stwierdza się w martwicy trzustki, w ostrym jej zapaleniu, a nieraz, i w zapaleniu przewlekłym; 3) czy nie ma miejscowych zaburzeń odżywienia, szczególnie w postaci zaniku tkanki podskórnej tłuszczowej, jak 1:0 bywa czasami w przewlekłym zapaleniu trzustki; 4) czy nie ma przeczulicy skóry w pasie odpowiadającym od tyłu trzem ostatnim żebrom i z boku lewemu podżebrzu; przeczulica w tym miejscu bywa prawie zawsze w martwicy trzustki i w ostrym jej zapaleniu, a czasami w zapaleniu przewlekłym; 5) czy nie ma bolesności uciskowej; 6) czy nie wyczuwa się trzustki oraz czy nie ma w niej guzów. Read more „Live From The Field”

Neuroanatomiczna heterogenicznosc schizofrenii ujawniona przez pól-nadzorowane metody uczenia maszynowego

Schizofrenia wiąże się z niejednorodnymi objawami klinicznymi i zmianami neuroanatomicznymi. W tej pracy staramy się rozplątać wzorce zmian neuroanatomicznych leżących u podstaw heterogenicznej populacji pacjentów, stosując metodę pół-nadzorowania grupowania. Tę strategię stosujemy w kohorcie pacjentów ze schizofrenią o różnym wydłużeniu czasu trwania choroby, a my opisujemy cechy neuroanatomiczne, demograficzne i kliniczne wykrytych podtypów. Analizujemy heterogeniczność neuroanatomiczną 157 pacjentów ze zdiagnozowanym schizofrenią, w porównaniu do populacji kontrolnej 169 osób, stosując metodę uczenia maszynowego o nazwie CHIMERA. Read more „Neuroanatomiczna heterogenicznosc schizofrenii ujawniona przez pól-nadzorowane metody uczenia maszynowego”

Atenolol versartartartan u dzieci i młodych dorosłych z zespołem Marfana AD 4

Drugorzędne wyniki obejmowały szybkość zmiany bezwzględnej średnicy korzenia aorty; szybkość zmian w wyniku z oraz bezwzględną średnicę aorty wstępującej i pierścienia aortalnego; szybkość zmian w niedomykalności zastawki aortalnej; czas do rozwarstwienia aorty, operację aorty lub korzenia lub śmierć (wyniki kliniczne); szybkość zmian w wynikach antropometrycznych (wzrost, waga, wskaźnik masy ciała, stosunek górnego do dolnego segmentu ciała i stosunek rozpiętości ramienia do wzrostu); oraz częstość występowania zdarzeń niepożądanych i objawów zgłaszanych przez uczestników. Analiza statystyczna
Zaprojektowaliśmy próbę, aby poziom alfa wynosił 0,05, 85% mocy, aby wykryć różnicę w traktowaniu 0,194 jednostek odchylenia standardowego (jednostki wyniku z) rocznie13 w wyniku a z korzenia aorty, po skorygowaniu do założono, że wycofanie wynosi do 20%, oraz trzy analizy okresowe. Wynikowa próba docelowa wyniosła 604 uczestników.
Podstawowa analiza została oparta na zasadzie zamiaru leczenia. Wtórne analizy przeprowadzono przy użyciu wielokrotnego imputacji dla brakujących danych, a także z wyłączeniem 36 uczestników, którzy zostali zidentyfikowani po randomizacji jako posiadający główne naruszenie kwalifikowalności oraz z dostosowaniem statusu w odniesieniu do historii zaburzeń endokrynologicznych, ponieważ częstość występowania tej podstawowej cechy była nierównomierna w obu grupach leczenia. Nominalna wartość P mniejsza niż 0,0453 była wymagana do dwustronnej analizy pierwotnego wyniku po zakończeniu próby, ponieważ przeprowadzono trzy pośrednie analizy. Nie wprowadzono korekt w poziomach istotności testów hipotez dotyczących drugorzędnych wyników badań. Read more „Atenolol versartartartan u dzieci i młodych dorosłych z zespołem Marfana AD 4”

Wariant Amyloidogeniczny V122I Transthyretin u starszych Czarnych Amerykanów AD 4

Oceniono przeżycia w funkcji czasu z wizyty 1. Mediana okresu obserwacji wyniosła 21,5 roku (zakres międzykwartylowy, 17,1 do 22,5), dając 2334 osobolat między przewoźnikami i 70,519 osobolatami wśród osób nie będących przewoźnikami. Wśród nosicieli odnotowano 41 zgonów (33%, 1,76 zgonów na 100 osobolat) i 1382 zgony wśród osób nie będących nosicielami (37%, 1,96 zgonów na 100 osobolat) (współczynnik ryzyka stratygraficznej i płciowej wśród nosicieli, 0,99; % przedział ufności [CI], 0,73 do 1,36, P = 0,97) (rysunek 1A). Incydentalną niewydolność serca zaobserwowano u 32 ze 112 nosicieli (29%, 1,59 przypadków na 100 osobolat) i 698 z 3431 bez obciążenia (20%, 1,12 przypadków na 100 osobolat) (współczynnik uwarstwionej hazard, 1,47, 95% CI, 1,03 do 2,10; P = 0,04) (rysunek 1B). Chociaż nie zaobserwowaliśmy istotnej interakcji między statusem przewoźnika a płcią dla żadnego z punktów końcowych (P = 0,29 dla przeżycia i P = 0,87 dla wykluczenia niewydolności serca), współczynniki ryzyka dla zgonu i niewydolności serca wśród nosicieli w porównaniu z nie-nosicielami wynosiły 1,20. (95% CI, 0,77 do 1,86) i 1,54 (95% CI, 0,88 do 2,71) odpowiednio wśród mężczyzn i 0,84 (95% CI, 0,54 do 1,32) i 1,42 (95% CI, 0,89 do 2,26), odpowiednio, wśród kobiet (ryc. S2 w dodatku uzupełniającym). Read more „Wariant Amyloidogeniczny V122I Transthyretin u starszych Czarnych Amerykanów AD 4”

Peptydowy agonista receptora erytropoetyny do czystej Aplazji czerwonych krwinek ad 7

Jeden pacjent (pacjent 8) miał śmiertelne nawracające wydarzenie naczyniowe 4 miesiące po zaprzestaniu leczenia, a jeden (pacjent 10) miał dwa poważne zdarzenia, które wymagały interwencji (transfuzja krwi w celu leczenia ciężkiej niedokrwistości z powodu braku odpowiedzi na agonistę) . Pięciu pozostałych pacjentów miało poważne zdarzenia, które wymagały lub przedłużyły hospitalizację lub wymaganą interwencję, lub jedno i drugie: pacjent 2 cierpiał na gangrenę kończyn dolnych z powodu choroby tętnic obwodowych; Pacjent 5 miał optyczną neuropatię niedokrwienną i zapalenie wsierdzia i przeszedł operację w celu umieszczenia tętniczo-żylnego zastawki; Pacjent 7 miał trzepotanie przedsionków wymagające ablacji o wysokiej częstotliwości i tętniaka tętnicy udowej; Pacjent 11 miał gruźlicę, gruźlicę otrzewnową, pseudotętniak i obrzęk płuc; i Pacjent 12 miał zakażenie wirusem cytomegalii, nefropatię, leukopenię, zapalenie płuc i bakteriemię. Tabela 2 w Dodatku Uzupełniającym zawiera listę wszystkich zgłoszonych zdarzeń niepożądanych i identyfikuje te, które były poważne lub stopnia 3 lub wyższego w nasileniu. Dwóch pacjentów zostało wycofanych z badania po przeszczepieniu nerki, a ich dane zostały ocenzurowane odpowiednio po 3 miesiącach i 6 miesiącach.
Dyskusja
Badanie to pokazuje, że agonista receptora erytropoetyny na bazie syntetycznego peptydu może stymulować erytropoezę u pacjentów z czystą aplazją komórek czerwonych, która jest spowodowana obecnością przeciwciał antytrytropoetyny. Read more „Peptydowy agonista receptora erytropoetyny do czystej Aplazji czerwonych krwinek ad 7”

Normalna spermatogeneza u mężczyzny ze zmutowanym hormonem luteinizującym ad

S1B w Dodatku Uzupełniającym), jak wskazano. Tabela 1. Tabela 1. Poziomy hormonów w surowicy w Probandzie z mutacją LHB, jego siostra i członków ich rodziny. Badanie to zostało zatwierdzone przez komisje przeglądowe zaangażowanych instytucji i uzyskano pisemną świadomą zgodę od pacjenta i członków jego rodziny. Read more „Normalna spermatogeneza u mężczyzny ze zmutowanym hormonem luteinizującym ad”

Normalna spermatogeneza u mężczyzny ze zmutowanym hormonem luteinizującym

Mężczyźni z mutacjami w LHB, genu kodującym podjednostkę beta hormonu luteinizującego (LHB), mają azoospermię z nieobecnymi lub niewielkimi komórkami Leydiga płodowego. Zgłaszamy mutację w LHB u mężczyzny i jego siostry. Mężczyzna przedstawił brak wirylizacji, niewykrywalny hormon luteinizujący i niski poziom testosteronu w surowicy. Miał pełną spermatogenezę z prawidłową liczbą plemników. Zmutowany hormon luteinizujący miał niski poziom częściowej aktywności in vitro. Read more „Normalna spermatogeneza u mężczyzny ze zmutowanym hormonem luteinizującym”

Prognoza neurologiczna po zatrzymaniu akcji serca

Obawiamy się, że Young (wydanie 6 sierpnia) nie podkreśla znacznej pomocy udzielonej przez wywiad kliniczny w przewidywaniu rokowania dla pacjenta po zatrzymaniu krążenia. Elementy historii klinicznej – takie jak miejsce aresztowania (w domu lub na zewnątrz), obecność lub brak świadków oraz chronologia (opóźnienia w dostarczeniu resuscytacji krążeniowo-oddechowej i pierwszy wstrząs terapeutyczny) – są na ogół łatwe do zebrania i są silnie związane z wynikami.2,3 Dlatego też takie informacje mogą pomóc klinicystom w podjęciu trudnej decyzji o wycofaniu wsparcia na życie. W takich sytuacjach wydaje nam się, że nie należy lekceważyć wartości podstawowych praktyk medycznych.
Nicolas Nesseler, MD
Guillaume Leurent, MD
Philippe Seguin, MD, Ph.D.
Szpital Uniwersytecki Rennes, Rennes, Francja
nicolas. Read more „Prognoza neurologiczna po zatrzymaniu akcji serca”