Niższe w stosunku do górnej wartości progowej hemoglobiny dla transfuzji we wstrząsie szoku AD 6

Poziom hemoglobiny we krwi u pacjentów na OIT na początku i po Randomizacji. Wykresy przedstawiają średni dzienny najniższy poziom hemoglobiny we krwi w grupie z dolnym progiem i grupie z wyższym progiem. Wartości wyjściowe były najniższym poziomem hemoglobiny we krwi mierzonym w ciągu 24 godzin przed randomizacją. Dzień został zdefiniowany jako czas randomizacji do końca tego dnia i trwał mediana 15 godzin w grupie z dolnym progiem i 14 godzin w grupie z wyższym progiem. Paski I wskazują 25 i 75 percentyle. Mediana wartości najniższego stężenia hemoglobiny w ciągu 24 godzin przed randomizacją wynosiła 8,4 g na decylitr w obu grupach interwencyjnych. Po randomizacji dzienne najniższe stężenia hemoglobiny różniły się między dwiema grupami (P <0,001) (ryc. Read more „Niższe w stosunku do górnej wartości progowej hemoglobiny dla transfuzji we wstrząsie szoku AD 6”

Niższe w stosunku do górnej wartości progowej hemoglobiny dla transfuzji we wstrząsie szoku AD 5

W populacjach obejmujących cały protokół wykluczaliśmy pacjentów, u których wystąpił jeden lub więcej krwawień lub epizodów niedokrwiennych lub jedno lub więcej poważnych naruszeń protokołu (patrz Dodatek Uzupełniający) .22 W analizach podstawowych (w tym analiza pierwotnej miary wyniku) porównaliśmy dane między dwiema grupami za pomocą analizy regresji logistycznej dla pomiarów wyników binarnych z korektą dla zmiennych stratyfikacyjnych (miejsce badania i obecność lub brak aktywnego raka hematologicznego ), 23 i przekonwertowaliśmy ilorazy szans na względne ryzyko.24 Przeprowadziliśmy również nieskorygowane testy chi-kwadrat dla miar wyniku binarnego i testowanie rang Wilcoxona dla rang i danych porządkowych. Porównaliśmy wyniki pierwotne w populacjach obejmujących jeden protokół oraz w wcześniej określonych podgrupach zdefiniowanych w zależności od obecności lub braku przewlekłej choroby sercowo-naczyniowej (tj. Historii zawału mięśnia sercowego, historii stabilnej lub niestabilnej dławicy piersiowej, wcześniejszego leczenia azotanami, przezskórnego interwencja wieńcowa, pomostowanie tętnic wieńcowych lub niekonwencjonalne interwencje naczyniowe, jakakolwiek historia przewlekłej niewydolności serca [definiowana jako klasa III lub IV New York Heart Association] lub jakakolwiek historia zawału mózgu lub przemijające niedokrwienie mózgu), wiek 70 lat lub młodsi w porównaniu do osób w wieku powyżej 70 lat, a także Uproszczona ostra ocena fizjologiczna (SAPS) II powyżej 53 w porównaniu do 53 lub niższej wartości wyjściowej (z wynikiem obliczonym z 17 zmiennych i wahającym się od 0 do 163, przy czym wyższe wyniki wskazują na wyższą ostrość choroby ) i wykorzystali wiele analiz logistyczno-regresyjnych w populacji, która miała zamiar leczyć, aby skorygować różnice w predefiniowanych czynnikach ryzyka na linia podstawowa. Szczegóły dotyczące postępowania z brakującymi danymi podano w Dodatku Uzupełniającym. Wszystkie analizy wykonaliśmy przy użyciu oprogramowania SAS, wersja 9.3 (oprogramowanie SAS) i oprogramowania SPSS, wersja 17.0 (SPSS). Dwustronna wartość P mniejsza niż 0,05 została uznana za wskazującą na istotność statystyczną.
Wyniki
Populacja próbna
Tabela 1. Read more „Niższe w stosunku do górnej wartości progowej hemoglobiny dla transfuzji we wstrząsie szoku AD 5”

Wariant Amyloidogeniczny V122I Transthyretin u starszych Czarnych Amerykanów AD 2

Uzasadnienie badania, projekt i procedury zostały opublikowane wcześniej.10 Spośród 15 792 osób w wieku od 44 do 66 lat, które zostały rekrutowane w latach 1987-1989 z czterech społeczności w Stanach Zjednoczonych, 4266 (27%) zgłosiło się jako czarne. Wizyty kontrolne odbywały się co około 3 lata do 1998 r., A coroczne rozmowy telefoniczne przeprowadzano między wizytami. Ograniczoną liczbę strukturalnych i funkcjonalnych parametrów echokardiograficznych oceniano u czarnych uczestników podczas wizyty 3, która miała miejsce w latach 1993-1995. Uczestnicy wrócili do wizyty 5 w okresie od czerwca 2011 r. Do sierpnia 2013 r., Podczas której uzyskano szeroki zakres danych klinicznych, laboratoryjnych i echokardiograficznych. zostały uzyskane. Instytucjonalna komisja rewizyjna w każdym miejscu zatwierdziła badanie, a wszyscy uczestnicy wyrazili pisemną świadomą zgodę. Read more „Wariant Amyloidogeniczny V122I Transthyretin u starszych Czarnych Amerykanów AD 2”

Atenolol versartartartan u dzieci i młodych dorosłych z zespołem Marfana AD 7

Młodszy wiek na początku badania był związany z większym spadkiem wyniku z kości aorty w czasie w grupie otrzymującej atenolol (P <0,001) oraz w grupie otrzymującej losartan (P = 0,002), bez istotnej różnicy między grupami leczonymi (P = 0,38 dla interakcji) (Tabela S4 w Uzupełniającym dodatku). Roczna zmiana wyniku a z korzenia aorty u dzieci i młodych dorosłych nie różniła się w zależności od przepisanej dawki (P = 0,51 dla interakcji w grupie przyjmującej atenolol; P = 0,78 dla interakcji w grupie otrzymującej losartan) (Tabela S5 w Dodatku Dodatek).
Średnie roczne tempo zmian bezwzględnej średnicy korzenia aorty było podobne w obu grupach leczenia (tabela 2 i wykres 2B). Wystąpiły niewielkie, ale znaczące różnice, które sprzyjały występowaniu atenololu w średniej rocznej zmianie średnicy bezwzględnej i punktacji z dla pierścienia aortalnego, ale nie było znaczących różnic w średnicy ani punkcie z aorty wstępującej (tab. 2). Wyniki analizy wtórnej wyniku a-a-korzeń a dane dotyczące wyników antropometrycznych przedstawiono w tabelach S6, S7 i S8 w dodatkowym dodatku.
Niekorzystne wyniki kliniczne
Rysunek 3. Read more „Atenolol versartartartan u dzieci i młodych dorosłych z zespołem Marfana AD 7”