Niższe w stosunku do górnej wartości progowej hemoglobiny dla transfuzji we wstrząsie szoku AD 5

W populacjach per-protokołu wykluczaliśmy pacjentów, którzy mieli jeden lub więcej krwawień lub epizodów niedokrwiennych lub jedno lub więcej poważnych naruszeń protokołu (patrz dodatek dodatkowy) .22 W analizach podstawowych (w tym analiza pierwotnej miary wyniku) porównaliśmy dane między dwiema grupami za pomocą analizy regresji logistycznej dla pomiarów wyników binarnych z korektą dla zmiennych stratyfikacyjnych (miejsce badania i obecność lub brak aktywnego raka hematologicznego ), 23 i przekonwertowaliśmy ilorazy szans na względne ryzyko.24 Przeprowadziliśmy również nieskorygowane testy chi-kwadrat dla miar wyniku binarnego i testowanie rang Wilcoxona dla rang i danych porządkowych. Porównaliśmy wyniki pierwotne w populacjach obejmujących jeden protokół oraz w określonych wcześniej podgrupach zdefiniowanych w zależności od obecności lub braku przewlekłej choroby sercowo-naczyniowej (tj. Historii zawału mięśnia sercowego, historii stabilnej lub niestabilnej dławicy piersiowej, wcześniejszego leczenia azotanami, przezskórnego interwencja wieńcowa, pomostowanie tętnic wieńcowych lub niekonwencjonalne interwencje naczyniowe, jakakolwiek historia przewlekłej niewydolności serca [definiowana jako klasa III lub IV New York Heart Association] lub jakakolwiek historia zawału mózgu lub przemijające niedokrwienie mózgu), wiek 70 lat lub młodsi w porównaniu do osób w wieku powyżej 70 lat, a także Uproszczona ostra ocena fizjologiczna (SAPS) II powyżej 53 w porównaniu do 53 lub niższej wartości wyjściowej (z wynikiem obliczonym z 17 zmiennych i wahającym się od 0 do 163, przy czym wyższe wyniki wskazują na wyższą ostrość choroby ) i wykorzystali wiele analiz logistyczno-regresyjnych w populacji, która miała zamiar leczyć, aby skorygować różnice w predefiniowanych czynnikach ryzyka na linia podstawowa. Szczegóły dotyczące postępowania z brakującymi danymi podano w Dodatku Uzupełniającym. Wszystkie analizy wykonaliśmy przy użyciu oprogramowania SAS, wersja 9.3 (oprogramowanie SAS) i oprogramowania SPSS, wersja 17.0 (SPSS). Dwustronna wartość P mniejsza niż 0,05 została uznana za wskazującą na istotność statystyczną.
Wyniki
Populacja próbna
Tabela 1. Read more „Niższe w stosunku do górnej wartości progowej hemoglobiny dla transfuzji we wstrząsie szoku AD 5”

Niższe w stosunku do górnej wartości progowej hemoglobiny dla transfuzji we wstrząsie szoku AD 8

Podobne wyniki zaobserwowano w podgrupach pacjentów z przewlekłą chorobą sercowo-naczyniową, ze starszym wiekiem lub z większą nasileniem choroby. Pacjenci z grupy niższego progu otrzymywali 50% mniej jednostek krwi niż w grupie z wyższym progiem, a 36% pacjentów w grupie z dolnym progiem nie poddawało się transfuzji na OIT w porównaniu z 1% pacjentów w grupie z wyższym progiem. Nasze wyniki są zgodne z wynikami uzyskanymi w badaniu TRICC, w którym oceniano niższy lub wyższy próg hemoglobiny do transfuzji krwi w szerokiej populacji dorosłych pacjentów w ICU.9 W tej próbie nie było znaczących różnic w śmiertelności po 30 dniach leczenia. pełna populacja próbna (główny wynik) lub wśród pacjentów w wieku 55 lat lub starszych lub z bardziej zaawansowaną chorobą; te dwie podgrupy najlepiej mogą przypominać naszych pacjentów. Nasze wyniki są również zgodne z wynikami dużego badania z udziałem pacjentów wysokiego ryzyka po operacji stawu biodrowego, Transfusion Trigger Trial dla wyników funkcjonalnych u pacjentów z chorobą sercowo-naczyniową poddawanych badaniu Surgical Hip Fracture Repair (FOCUS), 27 oraz metaanaliza Cochrane w badaniach klinicznych progów transfuzji, z których oba wspierają restrykcyjną transfuzję w celu zmniejszenia użycia krwi u pacjentów z wcześniej istniejącą chorobą sercowo-naczyniową. [28] Ważnym wyjątkiem są pacjenci z ostrym zawałem mięśnia sercowego, którzy zostali wykluczeni zarówno z naszego badania, jak iz badania FOCUS. potrzebna do oceny bezpieczeństwa progów obniżania stężenia hemoglobiny podczas transfuzji u tych pacjentów12
Wpływ progów transfuzji na częstość zawału serca mógł się różnić w trzech badaniach. Read more „Niższe w stosunku do górnej wartości progowej hemoglobiny dla transfuzji we wstrząsie szoku AD 8”

Atenolol versartartartan u dzieci i młodych dorosłych z zespołem Marfana AD 6

Na podstawie ilości leków w butelkach zwrócono, oszacowaliśmy, że 71% uczestników wzięło co najmniej 80% dawki dozowanej (73% uczestników grupy atenololu i 69% w grupie losartanu, P = 0,30). Efekty ciśnienia krwi i częstości rytmu serca
Nie było znaczących różnic między obiema grupami leczenia w wyjściowym ciśnieniu krwi (tabela S3 w dodatkowym dodatku). Po 3 latach zaobserwowano niewielką, ale istotną różnicę w średnim ciśnieniu rozkurczowym (54 . 8 mm Hg w grupie przyjmującej atenolol w porównaniu z 56 . 8 mm Hg w grupie otrzymującej losartan, P = 0,04), ale nie stwierdzono istotnych różnic w skurczowym ciśnieniu. lub średnie ciśnienie krwi (tabela S3 w dodatkowym dodatku).
Zgodnie z oczekiwaniami, spoczynkowe i średnie 24-godzinne tętno były znacząco niższe podczas wszystkich wizyt w grupie atenololu niż w grupie otrzymującej losartan (tabela S3 w dodatkowym dodatku). Read more „Atenolol versartartartan u dzieci i młodych dorosłych z zespołem Marfana AD 6”

Atenolol versartartartan u dzieci i młodych dorosłych z zespołem Marfana AD 2

Fibrillin-1 wiąże utajony kompleks cytokiny, który przekształca czynnik wzrostu . (TGF-.) i reguluje jej aktywację i sygnalizację. Badania na mysim modelu zespołu Marfana wykazały, że niedobór fibryliny-1 był związany z nadmierną sygnalizacją przez TGF-.. Uważa się, że nadmierna aktywacja i sygnalizacja TGF-. przyczyniają się do plejotropowych objawów zespołu Marfana, w tym do poszerzenia i rozcięcia aorty-podstawy. Wykazano, że losartan blokera receptora angiotensyny II (ARB) osłabia sygnalizację TGF-. w niektórych stanach chorobowych, takich jak przewlekła niewydolność nerek, przypuszczalnie przez zmniejszenie ekspresji ligandów TGF-., 6,7 receptorów, 8 i 8 Aktywatory.9 Szybkość wzrostu korzenia aorty u myszy z zespołem Marfana leczonym losartanem była podobna jak u myszy typu dzikiego i była znacząco mniejsza niż u nieleczonych braci z zespołem Marfana10. Read more „Atenolol versartartartan u dzieci i młodych dorosłych z zespołem Marfana AD 2”