Niższe w stosunku do górnej wartości progowej hemoglobiny dla transfuzji we wstrząsie szoku AD 4

Drugorzędnymi miernikami końcowymi były zastosowanie wspomagania życia (zdefiniowanego jako zastosowanie wazopresora lub terapii inotropowej, wentylacji mechanicznej lub terapii nerkozastępczej) w dniach 5, 14 i 28 po randomizacji19; liczba pacjentów z poważnymi reakcjami niepożądanymi podczas pobytu na oddziale intensywnej terapii (reakcja alergiczna, hemoliza, ostre uszkodzenie płuc związane z transfuzją lub przeciążenie krążeniowe związane z transfuzją) (patrz Dodatek dodatkowy); liczba pacjentów z chorobą niedokrwienną podczas pobytu w OIOM, w tym niedokrwienie mózgu (zidentyfikowane na podstawie wyników obrazowania), ostre niedokrwienie mięśnia sercowego (określone objawami, objawy elektrokardiograficzne lub podwyższone poziomy biomarkerów powodujące interwencję), niedokrwienie jelit (jako obserwowany podczas badania endoskopowego lub zabiegu chirurgicznego) lub niedokrwienia kończyn (definiowane jako objawy kliniczne powodujące interwencję) (pełne definicje znajdują się w Dodatku uzupełniającym); odsetek dni żyjących bez leczenia wazopresyjnego lub inotropowego, wentylacji mechanicznej lub leczenia nerkozastępczego w ciągu 90 dni po randomizacji; oraz procent dni żyjących i poza szpitalem w ciągu 90 dni po randomizacji. Dane dotyczące wyników pomiarów zostały uzyskane przez śledczych TRISS lub ich delegatów z akt pacjentów i rejestrów krajowych i regionalnych przez cały 90-dniowy okres obserwacji. Analiza statystyczna
Wyliczyliśmy, że musielibyśmy zapisać 1000 pacjentów na badanie, aby mieć 80% mocy, aby wykazać śmiertelność po 90 dniach, która była o 9 punktów procentowych niższa w grupie o niższym progu niż w grupie z wyższym progiem, przy dwustronnej alfa. poziom 5%, zakładając śmiertelność w grupie z wyższym progiem 45% (oszacowanej na podstawie dwóch poprzednich kohort) .20,21 Oszacowana różnica 9 punktów procentowych pochodziła z 20% redukcji ryzyka względnego obserwowanego przy restrykcyjnym porównaniu strategia liberalnej transfuzji w podgrupie pacjentów z ciężką infekcją w badaniu Transfusion Requirements Critical Care (TRICC). Podczas naszego badania 5 pacjentów zostało wykluczonych po randomizacji (4 pacjentów nie zezwoliło na wykorzystanie ich danych, a nie mieć sepsę, która została zrealizowana natychmiast po randomizacji). W sumie 5 dodatkowych pacjentów poddano randomizacji, aby w celu uzyskania pełnej próbki (Rysunek 1).
Autor, który był statystykiem badania i który nie był świadomy zadań grupy badawczej, przeprowadził wszystkie analizy zgodnie z międzynarodową konferencją na temat wytycznych Harmonizacji dobrych praktyk klinicznych22 i plan analizy statystycznej.15 Przeprowadziliśmy podstawowe analizy w intencji do -obrót populacji, w której wzięli udział wszyscy pacjenci poddani randomizacji, z wyjątkiem tych, których dane zostały usunięte z bazy danych podczas badania (tj. Read more „Niższe w stosunku do górnej wartości progowej hemoglobiny dla transfuzji we wstrząsie szoku AD 4”

Niższe w stosunku do górnej wartości progowej hemoglobiny dla transfuzji we wstrząsie szoku AD 2

Biorąc pod uwagę brak danych dotyczących skuteczności, oprócz obaw związanych z bezpieczeństwem, przeprowadziliśmy badanie Transfusion Requirements in Septic Shock (TRISS), aby ocenić wpływ na śmiertelność leukoreduced transfuzji krwi na niższym w porównaniu do wyższego progu hemoglobiny wśród pacjentów z wstrząsem septycznym, który są na oddziale intensywnej terapii (ICU). Metody
Projekt testowy i nadzór
Po uzyskaniu zgody komisji etycznych i agencji ochrony danych, pacjenci w 32 ogólnych oddziałach intensywnej opieki medycznej w Danii, Szwecji, Norwegii i Finlandii przeszli badanie przesiewowe i randomizację w okresie od 3 grudnia 2011 r. Do 26 grudnia 2013 r. Uzyskano pisemną świadomą zgodę od wszystkich pacjentów lub ich prawnych zastępców przed lub po rejestracji. We wszystkich przypadkach, jeśli to możliwe, uzyskano zgodę pacjenta. Jeżeli zgoda została wycofana lub nie została udzielona, poprosiliśmy pacjenta lub zastępcę o pozwolenie na kontynuowanie rejestracji danych próbnych i wykorzystanie tych danych w analizach. Protokół, zawierający szczegóły dotyczące prowadzenia badania i planu analizy statystycznej, został opublikowany wcześniej15 i jest dostępny wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie. Read more „Niższe w stosunku do górnej wartości progowej hemoglobiny dla transfuzji we wstrząsie szoku AD 2”

Wariant Amyloidogeniczny V122I Transthyretin u starszych Czarnych Amerykanów AD 3

Echokardiogramy wykazujące grubość ściany lewej komory ponad 12 mm1,18 zostały zbadane przez badacza, który nie był świadomy statusu nosiciela, aby zidentyfikować cechy sugerujące skrobiawicę serca, w tym ziarnisty musujący mięśnia sercowego komorowego, zwiększoną grubość zastawki przedsionkowo-komorowej lub przegrody międzyprzedsionkowej. i wysięk osierdziowy. Analiza statystyczna
Charakterystykę kliniczną uczestników badania ARIC oceniano w sposób opisany wcześniej.19,20 Stosując metodę regresji Coxa, oszacowaliśmy współczynniki ryzyka stratyfikacji zależne od wieku i płci w celu określenia związku między wariantem TTR a ryzykiem zgonu lub niewydolności serca. W podgrupie uczestników, którzy żyli i nie cierpieli na niewydolność serca w wieku 53 lat, oszacowaliśmy średni czas do zgonu i czas do niewydolności serca, do maksymalnie 30 lat. W analizach niewydolności serca wykluczono uczestników, u których wystąpiła powszechna niewydolność serca lub u których brakowało informacji o stanie niewydolności serca na początku badania. Zastosowaliśmy wiele imputacji, aby uwzględnić brakujące dane echokardiograficzne podczas wizyty 5 wśród żywych uczestników (patrz Dodatek Uzupełniający), a wśród uczestników, którzy zmarli przed wizytą 5, porównaliśmy dane echokardiograficzne przewoźników i osób nie będących nosicielami z wizyty 3. Ocenialiśmy, czy wiek starsze niż 80 lat lub o wieku 80 lat lub młodsze zmodyfikowały związek pomiędzy statusem przewoźnika a umieralnością. Read more „Wariant Amyloidogeniczny V122I Transthyretin u starszych Czarnych Amerykanów AD 3”

Atenolol versartartartan u dzieci i młodych dorosłych z zespołem Marfana AD 2

Fibrillin-1 wiąże utajony kompleks cytokiny, który przekształca czynnik wzrostu . (TGF-.) i reguluje jej aktywację i sygnalizację. Badania na mysim modelu zespołu Marfana wykazały, że niedobór fibryliny-1 był związany z nadmierną sygnalizacją przez TGF-.. Uważa się, że nadmierna aktywacja i sygnalizacja TGF-. przyczyniają się do plejotropowych objawów zespołu Marfana, w tym do poszerzenia i rozcięcia aorty-podstawy. Wykazano, że losartan blokera receptora angiotensyny II (ARB) osłabia sygnalizację TGF-. w niektórych stanach chorobowych, takich jak przewlekła niewydolność nerek, przypuszczalnie przez zmniejszenie ekspresji ligandów TGF-., 6,7 receptorów, 8 i 8 Aktywatory.9 Szybkość wzrostu korzenia aorty u myszy z zespołem Marfana leczonym losartanem była podobna jak u myszy typu dzikiego i była znacząco mniejsza niż u nieleczonych braci z zespołem Marfana10. Read more „Atenolol versartartartan u dzieci i młodych dorosłych z zespołem Marfana AD 2”