Niższe w stosunku do górnej wartości progowej hemoglobiny dla transfuzji we wstrząsie szoku AD 4

Drugorzędnymi miernikami końcowymi były zastosowanie wspomagania życia (zdefiniowanego jako zastosowanie wazopresora lub terapii inotropowej, wentylacji mechanicznej lub terapii nerkozastępczej) w dniach 5, 14 i 28 po randomizacji19; liczba pacjentów z poważnymi reakcjami niepożądanymi podczas pobytu na oddziale intensywnej terapii (reakcja alergiczna, hemoliza, ostre uszkodzenie płuc związane z transfuzją lub przeciążenie krążeniowe związane z transfuzją) (patrz Dodatek dodatkowy); liczba pacjentów z chorobą niedokrwienną podczas pobytu w OIOM, w tym niedokrwienie mózgu (zidentyfikowane na podstawie wyników obrazowania), ostre niedokrwienie mięśnia sercowego (określone objawami, objawy elektrokardiograficzne lub podwyższone poziomy biomarkerów powodujące interwencję), niedokrwienie jelit (jako obserwowany podczas badania endoskopowego lub zabiegu chirurgicznego) lub niedokrwienia kończyn (definiowane jako objawy kliniczne powodujące interwencję) (pełne definicje znajdują się w Dodatku uzupełniającym); odsetek dni żyjących bez leczenia wazopresyjnego lub inotropowego, wentylacji mechanicznej lub leczenia nerkozastępczego w ciągu 90 dni po randomizacji; oraz procent dni żyjących i poza szpitalem w ciągu 90 dni po randomizacji. Dane dotyczące wyników pomiarów zostały uzyskane przez śledczych TRISS lub ich delegatów z akt pacjentów i rejestrów krajowych i regionalnych przez cały 90-dniowy okres obserwacji. Analiza statystyczna
Wyliczyliśmy, że musielibyśmy zapisać 1000 pacjentów na badanie, aby mieć 80% mocy, aby wykazać śmiertelność po 90 dniach, która była o 9 punktów procentowych niższa w grupie o niższym progu niż w grupie z wyższym progiem, przy dwustronnej alfa. poziom 5%, zakładając śmiertelność w grupie z wyższym progiem 45% (oszacowanej na podstawie dwóch poprzednich kohort) .20,21 Oszacowana różnica 9 punktów procentowych pochodziła z 20% redukcji ryzyka względnego obserwowanego przy restrykcyjnym porównaniu strategia liberalnej transfuzji w podgrupie pacjentów z ciężką infekcją w badaniu Transfusion Requirements Critical Care (TRICC). Podczas naszego badania 5 pacjentów zostało wykluczonych po randomizacji (4 pacjentów nie zezwoliło na wykorzystanie ich danych, a nie mieć sepsę, która została zrealizowana natychmiast po randomizacji). W sumie 5 dodatkowych pacjentów poddano randomizacji, aby w celu uzyskania pełnej próbki (Rysunek 1).
Autor, który był statystykiem badania i który nie był świadomy zadań grupy badawczej, przeprowadził wszystkie analizy zgodnie z międzynarodową konferencją na temat wytycznych Harmonizacji dobrych praktyk klinicznych22 i plan analizy statystycznej.15 Przeprowadziliśmy podstawowe analizy w intencji do -obrót populacji, w której wzięli udział wszyscy pacjenci poddani randomizacji, z wyjątkiem tych, których dane zostały usunięte z bazy danych podczas badania (tj. Read more „Niższe w stosunku do górnej wartości progowej hemoglobiny dla transfuzji we wstrząsie szoku AD 4”

Niższe w stosunku do górnej wartości progowej hemoglobiny dla transfuzji we wstrząsie szoku AD 3

W sumie 15 pacjentów spełniało dwa kryteria wykluczenia. Jeden pacjent został wykluczony natychmiast po randomizacji, gdy ustalono, że kryterium włączenia nie zostało spełnione, a 4 zostały wykluczone, ponieważ zgoda została wycofana podczas badania. Następnie 5 dodatkowych pacjentów poddano randomizacji, aby w celu uzyskania pełnej próbki. Wszyscy pacjenci, którzy wycofali się z badania na własną prośbę lub na prośbę zastępczą, zezwolili na wykorzystanie ich danych, ale 14 pacjentów lub surogatów w grupie z dolnym progiem (poziom hemoglobiny, mniejszy lub równy 7 g na decylitr) i 7 w grupie o wyższym progu (poziom hemoglobiny, mniejszy niż lub równy 9 g na decylitr) nie chciał dalszych zarejestrowanych danych, z wyjątkiem danych dotyczących śmiertelności, które uzyskano z rejestrów krajowych. Brakuje danych procesowych (oceny hemoglobiny i liczby transfuzji oraz tymczasowych zawieszeń protokołów i naruszeń protokołów) oraz niektórych wyników wtórnych dla tych pacjentów. Badanie przesiewowe pacjentów w wieku 18 lat i starszych, którzy przebywali na OIT, spełniło kryteria wstrząsu septycznego, 18 i miało stężenie hemoglobiny we krwi wynoszące 9 g na decylitr lub mniej, mierzone za pomocą ważnych badań w punkcie opieki ( patrz Dodatek Uzupełniający). Przyczyny wykluczenia niektórych pacjentów przedstawiono na rysunku i wymieniono w dodatkowym dodatku. Read more „Niższe w stosunku do górnej wartości progowej hemoglobiny dla transfuzji we wstrząsie szoku AD 3”

Atenolol versartartartan u dzieci i młodych dorosłych z zespołem Marfana AD 9

Należą do nich bezpośrednie porównanie losartanu z beta-blokerem w naszym badaniu w porównaniu z terapią skojarzoną z samym beta-blokerem w innych badaniach, 22,23 podobne ciśnienia krwi w porównaniu do różnicowego obniżenia w grupach leczonych, 23 włączenie obu dzieci i młodych dorosłych w porównaniu z wyłącznie dorosłymi oraz wykluczenie pacjentów z wcześniejszą operacją aorty w porównaniu z włączeniem takich pacjentów. 23 W jednym badaniu z udziałem niewielkiej liczby uczestników, z których większość stanowili dzieci, włączyło się otwarty losartan i beta-bloker terapia zmniejszała częstość dylatacji aortalnej bardziej niż sama terapia beta-blokerem.22 Docelowe dawki podawanego beta-adrenolityku (maksymalna dawka, 150 mg na dobę u dorosłych i 2 mg na kilogram dziennie u dzieci) były mniejsze niż w naszym badaniu, a dokładne osiągnięte dawki nie zostały przedstawione.22 W przeciwieństwie do populacji pacjentów w retrospektywnym badaniu opisanym przez Brooke i wsp., 11, który wykazał znaczący korzystny wpływ ARB plus beta-blokery w porównaniu z poprzednią terapią wyłącznie z beta-blokerami, nasza populacja badana miała wyższy średni wiek, średni wynik a z korzenia aorty był niższy, a dawka beta-adrenolityku była wyższa.11 Inne próby leczenia u pacjentów z syndromem Marfana są obecnie w toku.24-28 Ta próba miała kilka ograniczeń. Po pierwsze, nie ocenialiśmy wpływu leczenia losartanem na TGF-.. Po drugie, wyników badań nie można uogólnić na osoby z zespołem Marfana, które mają skorygowaną powierzchnię ciała aortalnego z wynikiem 3,0 lub mniej. Po trzecie, moc statystyczna badania była ograniczona do wykrycia znaczących wyników w podgrupach i różnic w leczeniu w przypadku stosunkowo niskiego odsetka zdarzeń klinicznych. Po czwarte, pierwotny wynik został oceniony przez podstawowy personel laboratoryjny, który nie był świadomy przydzielonych zadań; jednak personel nadzorujący dostosowanie badania do leku był świadomy przypisań do leczenia, a niektórzy uczestnicy mogli odkryć ich przypisanie do leczenia na podstawie pojawienia się badanego leku. Wreszcie, dostrzegamy ograniczenia zastępczego punktu końcowego, ale uważamy, że próba z ciężkim klinicznym punktem końcowym jest niepraktyczna, biorąc pod uwagę rzadkość cięcia aortalnego lub potrzebę chirurgii aortalnej u młodych pacjentów. Read more „Atenolol versartartartan u dzieci i młodych dorosłych z zespołem Marfana AD 9”

Randomizowana, kontrolowana próba doustnego propranololu w naczyniaku niemowlęcym AD 8

Poprawa między poziomem podstawowym a piątym (według scentralizowanej oceny) wystąpiła u 88% pacjentów przypisanych do wybranego schematu i 5% pacjentów przypisanych do placebo (P <0,001); utrzymująca się poprawa (utrzymywana podczas każdej kolejnej wizyty do 24 tygodnia) wystąpiła od 5 tygodnia odpowiednio u 73% i 5% pacjentów. Znacznie większe średnie zmniejszenie powierzchni naczyniaka i intensywność barwy osiągnięto przy wybranym schemacie propranololu niż w przypadku placebo (tabela S8 w dodatku uzupełniającym). Wyniki analizy eksploracyjnej pierwotnego punktu końcowego dla wszystkich schematów przedstawiono w Tabeli 2 (i Tabeli Przeprowadzone przez naukowców badania kompletnego rozwiązania (tabela S9 w dodatkowym dodatku) i pełne lub prawie całkowite usta- lenie (tabela S8 w dodatkowym dodatku) docelowego naczyniaka krwionośnego różniły się od scentralizowanych ocen; 40% przypadków ocenianych centralnie jako pomyślnie leczonych zostało ocenionych przez lokalnych badaczy jako wykazujące pełną lub prawie całkowitą rozdzielczość (Tabela S10 w dodatkowym dodatku, patrz także przykłady rozbieżności i dyskusji). Jednak odsetek ocenianej przez badacza trwałej poprawy od 5 tygodnia do 24 tygodnia (71%) (tabela S8 w dodatkowym dodatku) był podobny do wskaźnika ustalonego w ramach scentralizowanych ocen.
Skuteczne leczenie w 24. tygodniu utrzymywało się do 96. tygodnia u 35 z 54 pacjentów przypisanych do wybranego schematu propranololu (65%) iu 2 z 2 pacjentów przypisanych do grupy placebo, bez dodatkowego leczenia naczyniaka krwionośnego. Read more „Randomizowana, kontrolowana próba doustnego propranololu w naczyniaku niemowlęcym AD 8”