Atenolol versartartartan u dzieci i młodych dorosłych z zespołem Marfana AD 7

Młodszy wiek na początku badania był związany z większym spadkiem wyniku z kości aorty w czasie w grupie otrzymującej atenolol (P <0,001) oraz w grupie otrzymującej losartan (P = 0,002), bez istotnej różnicy między grupami leczonymi (P = 0,38 dla interakcji) (Tabela S4 w Uzupełniającym dodatku). Roczna zmiana wyniku a z korzenia aorty u dzieci i młodych dorosłych nie różniła się w zależności od przepisanej dawki (P = 0,51 dla interakcji w grupie przyjmującej atenolol; P = 0,78 dla interakcji w grupie otrzymującej losartan) (Tabela S5 w Dodatku Dodatek).
Średnie roczne tempo zmian bezwzględnej średnicy korzenia aorty było podobne w obu grupach leczenia (tabela 2 i wykres 2B). Wystąpiły niewielkie, ale znaczące różnice, które sprzyjały występowaniu atenololu w średniej rocznej zmianie średnicy bezwzględnej i punktacji z dla pierścienia aortalnego, ale nie było znaczących różnic w średnicy ani punkcie z aorty wstępującej (tab. 2). Wyniki analizy wtórnej wyniku a-a-korzeń a dane dotyczące wyników antropometrycznych przedstawiono w tabelach S6, S7 i S8 w dodatkowym dodatku.
Niekorzystne wyniki kliniczne
Rysunek 3. Read more „Atenolol versartartartan u dzieci i młodych dorosłych z zespołem Marfana AD 7”

Atenolol versartartartan u dzieci i młodych dorosłych z zespołem Marfana AD 5

Zróżnicowany efekt leczenia według wcześniej określonych podgrup zidentyfikowano za pomocą testu interakcji (podgrupa według leczenia w czasie) w modelu regresji wzdłużnej dla wyników echokardiograficznych i antropometrycznych oraz w modelu regresji proporcjonalnych hazardów Coxa dla wyników klinicznych. Wyniki
Uczestnicy badania
Rysunek 1. Rysunek 1. Badanie przesiewowe, losowanie i obserwacja. Najczęstszym kryterium wykluczenia podczas przeglądu dokumentacji medycznej (71% przeanalizowanych zapisów) było wynik z mniejszej niż 3,0 średnicy zwoju aorty. Spośród 543 uczestników, którzy pozostali w badaniu, dane dotyczące pierwotnego punktu końcowego po 3 latach były dostępne dla wszystkich z wyjątkiem 11, którzy mieli niedopuszczalne lub brakujące echokardiogramy (5 uczestników w grupie otrzymującej atenolol i 6 w grupie losartanu). Ponadto 3 uczestników wycofało się późno z badania (2 uczestników w grupie z atenololem z powodu chirurgii korzenia aorty i z grupy losartan z powodu nieplanowanej ciąży); echokardiogramy uzyskane w czasie odstawienia dla tych 3 uczestników posłużyły jako 3-letnie pomiary, dające w sumie 535 uczestników z danymi dla pierwszorzędowego punktu końcowego na 3 lata (268 uczestników w grupie atenololu i 267 w grupie losartan) ). Read more „Atenolol versartartartan u dzieci i młodych dorosłych z zespołem Marfana AD 5”

Wariant Amyloidogeniczny V122I Transthyretin u starszych Czarnych Amerykanów AD 2

Uzasadnienie badania, projekt i procedury zostały opublikowane wcześniej.10 Spośród 15 792 osób w wieku od 44 do 66 lat, które zostały rekrutowane w latach 1987-1989 z czterech społeczności w Stanach Zjednoczonych, 4266 (27%) zgłosiło się jako czarne. Wizyty kontrolne odbywały się co około 3 lata do 1998 r., A coroczne rozmowy telefoniczne przeprowadzano między wizytami. Ograniczoną liczbę strukturalnych i funkcjonalnych parametrów echokardiograficznych oceniano u czarnych uczestników podczas wizyty 3, która miała miejsce w latach 1993-1995. Uczestnicy wrócili do wizyty 5 w okresie od czerwca 2011 r. Do sierpnia 2013 r., Podczas której uzyskano szeroki zakres danych klinicznych, laboratoryjnych i echokardiograficznych. zostały uzyskane. Instytucjonalna komisja rewizyjna w każdym miejscu zatwierdziła badanie, a wszyscy uczestnicy wyrazili pisemną świadomą zgodę. Read more „Wariant Amyloidogeniczny V122I Transthyretin u starszych Czarnych Amerykanów AD 2”

Niższe w stosunku do górnej wartości progowej hemoglobiny dla transfuzji we wstrząsie szoku AD 6

Poziom hemoglobiny we krwi u pacjentów na OIT na początku i po Randomizacji. Wykresy przedstawiają średni dzienny najniższy poziom hemoglobiny we krwi w grupie z dolnym progiem i grupie z wyższym progiem. Wartości wyjściowe były najniższym poziomem hemoglobiny we krwi mierzonym w ciągu 24 godzin przed randomizacją. Dzień został zdefiniowany jako czas randomizacji do końca tego dnia i trwał mediana 15 godzin w grupie z dolnym progiem i 14 godzin w grupie z wyższym progiem. Paski I wskazują 25 i 75 percentyle. Mediana wartości najniższego stężenia hemoglobiny w ciągu 24 godzin przed randomizacją wynosiła 8,4 g na decylitr w obu grupach interwencyjnych. Po randomizacji dzienne najniższe stężenia hemoglobiny różniły się między dwiema grupami (P <0,001) (ryc. Read more „Niższe w stosunku do górnej wartości progowej hemoglobiny dla transfuzji we wstrząsie szoku AD 6”

Niższe w stosunku do górnej wartości progowej hemoglobiny dla transfuzji we wstrząsie szoku AD 5

W populacjach obejmujących cały protokół wykluczaliśmy pacjentów, u których wystąpił jeden lub więcej krwawień lub epizodów niedokrwiennych lub jedno lub więcej poważnych naruszeń protokołu (patrz Dodatek Uzupełniający) .22 W analizach podstawowych (w tym analiza pierwotnej miary wyniku) porównaliśmy dane między dwiema grupami za pomocą analizy regresji logistycznej dla pomiarów wyników binarnych z korektą dla zmiennych stratyfikacyjnych (miejsce badania i obecność lub brak aktywnego raka hematologicznego ), 23 i przekonwertowaliśmy ilorazy szans na względne ryzyko.24 Przeprowadziliśmy również nieskorygowane testy chi-kwadrat dla miar wyniku binarnego i testowanie rang Wilcoxona dla rang i danych porządkowych. Porównaliśmy wyniki pierwotne w populacjach obejmujących jeden protokół oraz w wcześniej określonych podgrupach zdefiniowanych w zależności od obecności lub braku przewlekłej choroby sercowo-naczyniowej (tj. Historii zawału mięśnia sercowego, historii stabilnej lub niestabilnej dławicy piersiowej, wcześniejszego leczenia azotanami, przezskórnego interwencja wieńcowa, pomostowanie tętnic wieńcowych lub niekonwencjonalne interwencje naczyniowe, jakakolwiek historia przewlekłej niewydolności serca [definiowana jako klasa III lub IV New York Heart Association] lub jakakolwiek historia zawału mózgu lub przemijające niedokrwienie mózgu), wiek 70 lat lub młodsi w porównaniu do osób w wieku powyżej 70 lat, a także Uproszczona ostra ocena fizjologiczna (SAPS) II powyżej 53 w porównaniu do 53 lub niższej wartości wyjściowej (z wynikiem obliczonym z 17 zmiennych i wahającym się od 0 do 163, przy czym wyższe wyniki wskazują na wyższą ostrość choroby ) i wykorzystali wiele analiz logistyczno-regresyjnych w populacji, która miała zamiar leczyć, aby skorygować różnice w predefiniowanych czynnikach ryzyka na linia podstawowa. Szczegóły dotyczące postępowania z brakującymi danymi podano w Dodatku Uzupełniającym. Wszystkie analizy wykonaliśmy przy użyciu oprogramowania SAS, wersja 9.3 (oprogramowanie SAS) i oprogramowania SPSS, wersja 17.0 (SPSS). Dwustronna wartość P mniejsza niż 0,05 została uznana za wskazującą na istotność statystyczną.
Wyniki
Populacja próbna
Tabela 1. Read more „Niższe w stosunku do górnej wartości progowej hemoglobiny dla transfuzji we wstrząsie szoku AD 5”

Społeczna odpowiedzialność za opiekę zdrowotną – przykład oceny świadczeń w Niemczech ad

Wspólnota może wywiązać się ze swoich obowiązków wobec swoich członków w sposób sprawiedliwy tylko wtedy, gdy istnieje racjonalna podstawa do decyzji dotyczących zasięgu. Nie jest więc żadnym zbiegiem okoliczności, że praktycznie wszystkie kraje europejskie posiadające wspólnotowe ustawowe systemy opieki zdrowotnej również mają formę oceny korzyści, mającej na celu ochronę pacjentów przed szkodą, a społeczność przed nadużyciami finansowymi. Niemcy wprowadziły CER, ponieważ wiele produktów wprowadzanych do obrotu jako innowacje to w rzeczywistości jedynie modyfikacje starych produktów w nowych, droższych opakowaniach. Czasami nowy produkt jest gorszy od sprawdzonego w czasie i można go odrzucić bez uszczerbku na zdrowiu.
Oceny i kryteria decyzyjne muszą być dostosowane do konkretnych systemów i kultur opieki zdrowotnej. Read more „Społeczna odpowiedzialność za opiekę zdrowotną – przykład oceny świadczeń w Niemczech ad”

Starszy wiek i zmniejszone prawdopodobieństwo zakażenia wirusem H1N1 w 2009 roku

Wczesne raporty epidemiologiczne dotyczące wirusa pandemicznej grypy A z gatunku A (H1N1) z 2009 r. Sugerują, że przypadki zakażenia i zgonów są skoncentrowane u dorosłych w wieku od 20 do 40 lat.1 To odkrycie może odzwierciedlać związane z wiekiem różnice w zakresie wrażliwości lub różnicowania w tej grupie wiekowej. Zwiększona podatność na zakażenia u młodych osób jest charakterystyczna dla pandemii grypy i ma ważne implikacje dla polityki kontroli chorób.2 Zbadaliśmy, czy zgłaszana nadwyżka przypadków u młodszych osób wynika z praktyk testowych lub odzwierciedla zróżnicowane ryzyko zakażenia w Ontario w Kanadzie.
Nasza próba badawcza objęła wszystkie osoby, które zostały przebadane pod kątem zakażenia wirusem H1N1 w 2009 r. W ramach rozszerzonego, ogólnokrajowego, opartego na laboratoriach programu nadzoru od 20 kwietnia 2009 r. Read more „Starszy wiek i zmniejszone prawdopodobieństwo zakażenia wirusem H1N1 w 2009 roku”

Normalna spermatogeneza u mężczyzny ze zmutowanym hormonem luteinizującym ad 5

Analizę Western blot przeprowadzono na lizacie komórkowym (ścieżki do 3) i pożywce hodowlanej (ścieżki 4 do 6) ludzkich komórek zarodkowych nerek (HEK) 293T: komórki produkujące podjednostkę LH alfa i podjednostkę LH beta typu dzikiego (ścieżki 1). i 4), komórki produkujące podjednostkę LH alfa i zmutowaną podjednostkę LH beta (ścieżki 2 i 5) oraz komórki pozornie transfekowane (ścieżki 3 i 6). Przeciwciało anty-.-aktyna zostało użyte jako kontrola obciążenia (ścieżki do 3). Oddzielono identyczne objętości pożywki hodowlanej, zatężonej przez współczynnik około 20 dla LH beta dzikiego typu (linia 4) i około 400 dla zmutowanej LH beta (linia 5). LH beta dzikiego typu i zmutowaną LH beta poddano immunodetekcji za pomocą przeciwciało przeciw ludzkiej gonadotropinie . Read more „Normalna spermatogeneza u mężczyzny ze zmutowanym hormonem luteinizującym ad 5”

Normalna spermatogeneza u mężczyzny ze zmutowanym hormonem luteinizującym cd

Podobny wzorzec ekspresji histonu H1, marker dojrzewania komórek płciowych, zaobserwowano w dojrzewających komórkach płciowych uzyskanych od pacjenta (panel L) i kontroli (panel M). Proakrozynę wykryto w spermatozach i plemnikach zarówno od pacjenta (panel N, strzałka), jak i kontroli (panel O, strzałka), wskazując na ich zaawansowany stopień dojrzewania. Panele D, E, H, I, J, K, L i M mają takie samo powiększenie; Panel A ma nieco mniejsze powiększenie; Panele B, G, N i O, dwukrotne powiększenie; i panele C i F, czterokrotne powiększenie. Biopsja jądra wykazała heterogenne kanaliki nasienne oddzielone tkanką włóknistą (Figura 2A), zawierające kilka dojrzałych, pozbawionych podeszwy komórek Leydiga (Figura 2B i 2C). Połowa tubul była hialinizowana lub hipoplastyczna, z pogrubioną blaszką, niedojrzałymi komórkami Sertoli i spermatogonią. Read more „Normalna spermatogeneza u mężczyzny ze zmutowanym hormonem luteinizującym cd”

Peptydowy agonista receptora erytropoetyny do czystej Aplazji czerwonych krwinek ad 5

Wyniki są przekazywane do 31 marca 2009 r., Kiedy mediana czasu leczenia wynosiła 28 miesięcy (zakres od 3 do 36). Spośród 14 pacjentów 9 poddawano dializie (7 poddawano hemodializie i 2 dializom otrzewnowym), a 5 nie wymagało leczenia nerkozastępczego w momencie włączenia do badania. Mediana wieku przy przyjęciu wynosiła 72 lata (zakres od 38 do 91), a 9 z 14 pacjentów stanowili mężczyźni. Dwunastu pacjentów otrzymało transfuzje mediany 8 jednostek czerwonych krwinek w ciągu 3 miesięcy przed wejściem (Tabela w dodatkowym dodatku), a 12 pacjentów miało poziom ferrytyny w surowicy wyższy niż 1000 ng na mililitr. Przed rozpoczęciem leczenia mediana stężenia hemoglobiny wynosiła 9,0 g na decylitr (zakres od 7,5 do 10,8), a liczba retikulocytów wynosiła 10 × 109 na litr (zakres od 0 do 70 × 109). Read more „Peptydowy agonista receptora erytropoetyny do czystej Aplazji czerwonych krwinek ad 5”