Dno jamy nosowej

Te owalne otwory są ograniczone od góry przez skrzydła lemiesza (alae uomeris); bocznie przez płytki przyśrodkowe wyrostka skrzydłowatego kości klinowej (proc. pterigoidei ossis sphenoidalis), przyśrodkowo przez lemiesz (vomer), a od dołu przez blaszkę poziomą kości podniebiennej (lamina horizontalis ossis palatini), Płaszczyzna nozdrzy tylnych jest zależna od stopnia prognatyzmu. Dno jamy nosowej. Dno jamy nosowej jak i sklepienie jamy ustnej jest utworzone przez wyrostek podniebienny szczęki górnej oraz wyrostek poziomy kości podniebiennych (proc. palat. Read more „Dno jamy nosowej”

Przemiana wodna równiez zostaje zaburzona w awitaminozie BI woda zostaje bowiem zatrzymana w tkankach

Przemiana wodna Przemiana wodna również zostaje zaburzona w awitaminozie BI woda zostaje bowiem zatrzymana w tkankach. Dało to powód do wyodrębnienia tak zwanej obrzękowej postaci beri-beri, gdyż tworzą się wtedy rozległe obrzęki nie tylko skóry, lecz i narządów wewnętrznych, zwłaszcza serca. Zaburzenia w gospodarce wodnej są jednak sprawą wtórną, gdyż wywołane są, wadliwą przemianą węglowodanową i białkową. Im więcej tworzy się trujących wytworów z wadliwej przemiany węglowodanowej, białkowej bądź aminokwasowej, tym więcej wody nagromadza się w tkankach, która jest niezbędna do rozcieńczania i wydalania rozmaitych Jadów, powstających z wadliwej przemiany. Postać więc obrzękową beri-beri należy ująć jako dalszy rozwój awitaminozy BI Powstawanie obrzęków nie znajduje wystarczającego wyjaśnienia. Read more „Przemiana wodna równiez zostaje zaburzona w awitaminozie BI woda zostaje bowiem zatrzymana w tkankach”

Obfitosc kopii genu rybosomalnego RNA w genomach pacjentów ze schizofrenia

Ryboosom jest kluczowym komponentem maszyn tłumaczeniowych. Kluczowym składnikiem rybosomów jest rybosomalne RNA (rRNA). Dysregulacja biogenezy rRNA jest powiązana z niektórymi ludzkimi chorobami. Jednym z czynników wpływających na biogenezę rRNA jest liczba kopii genów rybosomalnego RNA (rDNA) w genomie. Read more „Obfitosc kopii genu rybosomalnego RNA w genomach pacjentów ze schizofrenia”

Neuroanatomiczna heterogenicznosc schizofrenii ujawniona przez pól-nadzorowane metody uczenia maszynowego

Schizofrenia wiąże się z niejednorodnymi objawami klinicznymi i zmianami neuroanatomicznymi. W tej pracy staramy się rozplątać wzorce zmian neuroanatomicznych leżących u podstaw heterogenicznej populacji pacjentów, stosując metodę pół-nadzorowania grupowania. Tę strategię stosujemy w kohorcie pacjentów ze schizofrenią o różnym wydłużeniu czasu trwania choroby, a my opisujemy cechy neuroanatomiczne, demograficzne i kliniczne wykrytych podtypów. Analizujemy heterogeniczność neuroanatomiczną 157 pacjentów ze zdiagnozowanym schizofrenią, w porównaniu do populacji kontrolnej 169 osób, stosując metodę uczenia maszynowego o nazwie CHIMERA. Read more „Neuroanatomiczna heterogenicznosc schizofrenii ujawniona przez pól-nadzorowane metody uczenia maszynowego”

Randomizowana, kontrolowana próba doustnego propranololu w naczyniaku niemowlęcym AD 6

Pacjenci mogą mieć więcej niż jeden powód wykluczenia z badania i przerwania leczenia próbnego. Cieniowane pola wskazują na analizę skuteczności w 24. tygodniu, która została przeprowadzona w celu przetestowania wyższości wybranego schematu propranololu w porównaniu do placebo. Tabela 1. Tabela 1. Wyjściowa charakterystyka badanych pacjentów i naczyniaków krwionośnych. Od lutego 2010 r. Read more „Randomizowana, kontrolowana próba doustnego propranololu w naczyniaku niemowlęcym AD 6”

Atenolol versartartartan u dzieci i młodych dorosłych z zespołem Marfana AD 4

Drugorzędne wyniki obejmowały szybkość zmiany bezwzględnej średnicy korzenia aorty; szybkość zmian w wyniku z oraz bezwzględną średnicę aorty wstępującej i pierścienia aortalnego; szybkość zmian w niedomykalności zastawki aortalnej; czas do rozwarstwienia aorty, operację aorty lub korzenia lub śmierć (wyniki kliniczne); szybkość zmian w wynikach antropometrycznych (wzrost, waga, wskaźnik masy ciała, stosunek górnego do dolnego segmentu ciała i stosunek rozpiętości ramienia do wzrostu); oraz częstość występowania zdarzeń niepożądanych i objawów zgłaszanych przez uczestników. Analiza statystyczna
Zaprojektowaliśmy próbę, aby poziom alfa wynosił 0,05, 85% mocy, aby wykryć różnicę w traktowaniu 0,194 jednostek odchylenia standardowego (jednostki wyniku z) rocznie13 w wyniku a z korzenia aorty, po skorygowaniu do założono, że wycofanie wynosi do 20%, oraz trzy analizy okresowe. Wynikowa próba docelowa wyniosła 604 uczestników.
Podstawowa analiza została oparta na zasadzie zamiaru leczenia. Wtórne analizy przeprowadzono przy użyciu wielokrotnego imputacji dla brakujących danych, a także z wyłączeniem 36 uczestników, którzy zostali zidentyfikowani po randomizacji jako posiadający główne naruszenie kwalifikowalności oraz z dostosowaniem statusu w odniesieniu do historii zaburzeń endokrynologicznych, ponieważ częstość występowania tej podstawowej cechy była nierównomierna w obu grupach leczenia. Nominalna wartość P mniejsza niż 0,0453 była wymagana do dwustronnej analizy pierwotnego wyniku po zakończeniu próby, ponieważ przeprowadzono trzy pośrednie analizy. Nie wprowadzono korekt w poziomach istotności testów hipotez dotyczących drugorzędnych wyników badań. Read more „Atenolol versartartartan u dzieci i młodych dorosłych z zespołem Marfana AD 4”

Atenolol versartartartan u dzieci i młodych dorosłych z zespołem Marfana AD 2

Fibrillin-1 wiąże utajony kompleks cytokiny, który przekształca czynnik wzrostu . (TGF-.) i reguluje jej aktywację i sygnalizację. Badania na mysim modelu zespołu Marfana wykazały, że niedobór fibryliny-1 był związany z nadmierną sygnalizacją przez TGF-.. Uważa się, że nadmierna aktywacja i sygnalizacja TGF-. przyczyniają się do plejotropowych objawów zespołu Marfana, w tym do poszerzenia i rozcięcia aorty-podstawy. Wykazano, że losartan blokera receptora angiotensyny II (ARB) osłabia sygnalizację TGF-. w niektórych stanach chorobowych, takich jak przewlekła niewydolność nerek, przypuszczalnie przez zmniejszenie ekspresji ligandów TGF-., 6,7 receptorów, 8 i 8 Aktywatory.9 Szybkość wzrostu korzenia aorty u myszy z zespołem Marfana leczonym losartanem była podobna jak u myszy typu dzikiego i była znacząco mniejsza niż u nieleczonych braci z zespołem Marfana10. Read more „Atenolol versartartartan u dzieci i młodych dorosłych z zespołem Marfana AD 2”